Δώρα

Πρωτοχρονιάτικη Πίτα 2015

Την χθεσινή ημέρα την περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία!

Είχαμε την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας στον Παιδικό Σταθμό της Δώρας!

Η αλήθεια είναι ότι δεν έβγαλα πολλές φωτογραφίες, καθ’ότι ως αντιπρόεδρος (γκουχ! γκουχ!) του Συλλόγου έπρεπε να είμαι στις επάλξεις! 

Επιπλέον, σε όσες έχω είναι πολλά από τα παιδάκια του σταθμού, οπότε οι λόγοι που δεν μπορώ να ανεβάσω πολλές είναι αυτονόητοι!

Αυτό όμως που έκανε πραγματικά πολύ εντύπωση, ήταν οι δύο διαφορετικές και εκ διαμέτρου αντίθετες αντιδράσεις των γονιών στην εκδήλωση!

Από την μια, είχαμε τους γονείς που ήρθαν, έφεραν πράγματα για τον μπουφέ, συμμετείχαν με χαρά και κέφι όλο το απόγευμα! 

Ο μπουφές μας

Όταν ζητήσαμε, να έρθει ένας γονιός από κάθε τμήμα για να κόψει την πίτα του Τμήματος, ήρθαν όλοι και ήταν πραγματικά δύσκολο να παραχωρήσουν την θέση τους! Όλοι ήθελαν να συμμετέχουν!


Οι Πίτες του Σταθμού!

Μια για κάθε τμήμα και το δωράκι για τον τυχερό που θα κερδίσει το φλουρί!

Φεύγοντας, μας αγκάλιαζαν, μας φιλούσαν, μας ευχαριστούσαν για την χαρά που δώσαμε στα παιδιά, για την όμορφη ατμόσφαιρα που είχαμε δημιουργήσει και για την προσπάθεια μας!

Ξεκινήσαμε στις 5:30 και το διαλύσαμε στις 9 το βράδυ!

Κλήρωσαμε μια μπλούζα του Παναθηναϊκού

Από την άλλη, είχαμε τους γονείς που δεν εμφανίστηκαν. Και σίγουρα μπορώ να αντιληφθώ ότι έχουμε κι άλλες υποχρεώσεις, δεύτερα-τρίτα παιδιά, θέλουμε να ξεκουραστούμε το απόγευμα στο σπίτι μας ή ίσως και να τελειώνουμε την δουλειά μας αργά το απόγευμα!

Όμως δεν μπορώ να πιστέψω ότι από τα 100 παιδιά (97 για την ακρίβεια) που έχει ο σταθμός, για πάνω από τις μισές οικογένειες τους ήταν πραγματικά αδύνατο να έρθουν έστω για μια ώρα!

Η χαρά των παιδιών που μαζευτήκαμε όλοι μαζί,
δεν περιγράφεται με λόγια 
και δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε φωτογραφίες! 


Γονείς, παιδιά, παιδαγωγοί ενωθήκαμε, παίξαμε, γελάσαμε, σπάσαμε όλα τα μπαλόνια στο τέλος!

Face Painting

Γνωριστήκαμε καλύτερα με τους γονείς των φίλων των παιδιών μας! 

Μιλήσαμε άνετα και χαλαρά και όχι βιαστικά όπως τα πρωινά που αφήνουμε τα μικρά μας στον σταθμό! 


Ανταλλάξαμε κινητά, 
υποσχεθήκαμε ότι θα ξανασυναντηθούμε, 
αρχίσαμε να κανονίζουμε 
το αποκριάτικο πάρτυ του σχολείου!


Νιώσαμε την παιδική χαρά, να σου τυχαίνει το φλουρί, να ανοίγεις το δώρο σου και να έρχονται μικρά χεράκια να σε αγκαλιάζουν και να σου λένε ευχαριστώ!


Οι γονείς μας σφίξανε τα χέρια, βούρκωσαν τα μάτια τους, βούρκωσαν και τα δικά μας!


Φύγαμε γεμάτοι στιγμές, χαμόγελα, γέλια 
και υποσχεθήκαμε ότι 
θα τα ξαναπούμε πολύ σύντομα!


Η Δώρα μέχρι να κοιμηθεί μου έλεγε πόσο ωραία πέρασε με τους φίλους της και την πήρε ο ύπνος στο κρεβάτι της αγκαλιά με το μπαλόνι που της έδωσε ο φίλος της!


Μην χάνετε αυτές τις στιγμές! 
Δεν είναι κάθε μέρα! 
Δεν θα είναι για πάντα!


Να είστε παρόντες στις ζωές των παιδιών σας!

Η ξεκούραση θα έρθει κάποια στιγμή! Η δουλειά μπορεί να περιμένει μία ώρα!

Τα παιδιά όμως θα ανοίξουν τα φτερά τους κάποια στιγμή και θα πετάξουν!


Επόμενο ραντεβού στο αποκριάτικο πάρτυ και ελπίζω και εύχομαι η συμμετοχή να είναι μεγαλύτερη!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s