Μάρθα

Πόση αγάπη δίνεις, χωρίς να περιμένεις τίποτα;

Τους τελευταίους μήνες, τα απογεύματα της Δευτέρας γεμίζουν με φως. Μια παρέα φίλων, πολύ αγαπημένων και πολύ ξεχωριστών, συναντιόμαστε και οι συζητήσεις μας γίνονται τροφή για σκέψη.

Την Δευτέρα που μας πέρασε, τέθηκε ένα πολύ σπουδαίο ερώτημα:

Εσύ, πόση αγάπη δίνεις χωρίς να περιμένεις τίποτα; 

Με προβλημάτισε, με έβαλε σε σκέψεις και πήρα χαρτί και μολύβι και άρχισα να γράφω. Τίποτα όμως δεν με ενθουσίαζε, τίποτα δεν με έκανε να νιώσω ότι βρήκα πραγματικά τον τρόπο να δώσω αγάπη χωρίς να περιμένω τίποτα.

Μια σκέψη βέβαια γυρνούσε πολύ καιρό στο μυαλό μου, αλλά δεν είχα μπει στην διαδικασία να αναζητήσω πληροφορίες. Μέχρι σήμερα!unnamed

Ο εθελοντισμός πλέον έχει μπει στην ζωή μας, έχει γίνει μια σημαντική δραστηριότητα για όλες τις ηλικίες. Ταυτόχρονα όμως, η ανάγκη για εθελοντές αυξάνεται. Και ιδιαίτερα στο κομμάτι της Δωρεάς Μυελού των Οστών. Οι διάφοροι μύθοι που κυκλοφορούν (όπως ότι είναι εξαιρετικά επίπονη διαδικασία) μπορούν να αποθαρρύνουν πολλούς. Όμως με την σωστή ενημέρωση και καθοδήγηση όλοι μας μπορούμε να χαρίσουμε αυτό το δώρο ζωής.

Η σελίδα του Ιδρύματος Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, δίνει πολύ εύστοχα τον ορισμό του Εθελοντή.

«Ο Εθελοντισμός, εάν είναι στάση ζωής, είναι ένα αντίδοτο στον ατομισμό, στην εσωστρέφεια, στην κοινωνική υποκρισία. Το άτομο που διέπεται από τον Εθελοντισμό χαρακτηρίζεται από σεβασμό στη διαφορετικότητα, κατανοεί τις όποιες ανάγκες των συνανθρώπων του, ανεξαρτήτως χρώματος, γένους, φυλής ή θρησκείας και προσπαθεί να βοηθήσει ανιδιοτελώς. 

Ο Εθελοντής μη αμειβόμενος δότης αίματος, ιστών, οργάνων είναι ο πιο ευαισθητοποιημένος πολίτης, ο οποίος με την κοινωνική ευαισθησία του και τον αλτρουισμό του δεν προσφέρει μόνο ζωή στους έχοντες ανάγκη, αλλά και το κυριότερο, με την προσφορά του περιφρουρεί το πολυτιμότερο αγαθό, αυτή την ίδια την ζωή.»

Τα οφέλη του εθελοντισμού είναι πολλά! Προσωπικά, και ειδικά από την ημέρα που έδωσα πρώτη φορά αίμα, νιώθω ότι όλη μου η ζωή άλλαξε. Νιώθω γεμάτη, ευτυχισμένη, ότι βοηθάω έναν συνάνθρωπο μου που μπορεί να έχει την ανάγκη μου.

Και όλα αυτά χωρίς να περιμένω τίποτα. Δίνω αγάπη, χωρίς να περιμένω τίποτα. Ούτε ευχαριστώ, ούτε ανταπόδοση, ούτε καν αγάπη. Και όμως τελικά παίρνω κάτι πολύ σπουδαίο! Κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια, αλλά που γεμίζει ζεστασιά την καρδιά μου.

Είτε αποφασίσετε να γίνετε εθελοντής αίματος, είτε οστών (το ξέρατε ότι αυτά τα δύο μπορούν να γίνονται ταυτόχρονα; Άλλος ένας μύθος καταρρέει), είτε οργάνων (το επόμενο μου βήμα), να είστε σίγουροι ότι θα βάλετε το λιθαράκι σας, για να γίνει καλύτερος αυτός ο κόσμος. Εάν έχετε παιδιά πάρτε τα μαζί, ενημερώστε φίλους, συγγενείς, γνωστούς για την πράξη σας. Όχι για να σας πουν μπράβο. Αλλά για να γίνετε παράδειγμα προς μίμηση. Για να έχετε συμβάλλει στο να σκεφτούν διαφορετικά ή απλώς να τους ανάψετε την σπίθα έχουν μέσα τους.

Και στο τέλος της ημέρας, νιώστε περήφανοι για τον εαυτό σας. Κάνατε ένα σπουδαίο βήμα για την εσωτερική σας ισορροπία. 

Advertisements

11 thoughts on “Πόση αγάπη δίνεις, χωρίς να περιμένεις τίποτα;

  1. Μάρθα μου το κείμενο σου είναι τόσο ειλικρινές και αφοπλιστικο. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει παιδεία και σωστή ενημέρωση στο θέμα. Από το λύκειο θυμάμαι ότι η εθελοντική αιμοδοσία δεν ήταν ζήτημα βοήθειας από πλευράς μας ως μαθητές αλλα λόγος να δικαιολογησουμε απουσίες. Καμιά ενημέρωση από τους καθηγητές, μια επίσκεψη κάπου όπου θα βλέπαμε στην πράξη ότι το αίμα μας δίνει ανάσες σε όποιον το έχει ανάγκη. Ντρέπομαι που το λέω αλλά και εγώ ευαισθητοποιηθηκα αργά στο θέμα κάπου στα 22-23 λόγω μιας σχέσης μου που έπασχε από μεσογειακή αναιμία..και κατάλαβα από πρώτο χέρι τι σημαίνει ανάγκη για ζωή..Από τότε είμαι δοτρια αίματος και αιμοπεταλιων..

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αν ντρέπεσαι εσύ που το έκανες στα 22-23 τι να πώ εγώ που το έκανα στα 31; Μέχρι τότε όσες φορές κι αν προσπάθησα, έβλεπα την βελόνα και άσπριζα από τον φόβο μου.
      Ποτέ δεν είναι αργά όμως.
      Όσο για την άγνοια, για αυτό γράφω να ενημερώσουμε φίλους και γνωστούς! Και το μπράβο μας θα πάρουμε (και γιατί όχι δηλαδή!) αλλά και θα ενημερωθούν κι άλλοι!

      Μου αρέσει!

  2. Καλώς σε βρήκα! Πολύ ευαίσθητο θέμα που σίγουρα μας αγγίζει όλους και όμως πιστεύω ότι είμαστε καχύποπτοι λόγω άγνοιας όσο και αν υποστηρίζουμε το αντίθετο. Εγώ την πρώτη φορά που έδωσα αίμα πίστευα ότι ήταν κάτι το φοβερό, μια ταλαιπωρία για τον οργανισμό και δεν σου κρύβω ότι περνούσαν πολλά από το μυαλό μου. Όμως ήταν σαν να ξαναγεννήθηκα ……όχι μόνο γιατί αναζωογονείται ο οργανισμός αλλά γιατί ξέρεις ότι βοηθάς τόσο πολύ!
    Εύχομαι να τα λέμε από εδώ και πέρα, Τα θέματά σου ενδιαφέροντα και ανθρώπινα
    Καλό σου βράδυ

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Μαρθούλα μου, το σημερινό σου κείμενο με άγγιξε…το βρίσκω ανθρώπινο και πέρα ως πέρα αληθινό, με σπουδαία μηνύματα για τη ζωή! Για όλους εμάς που έχουμε πλήρη άγνοια ή που γνωρίζουμε κάποια πράγματα αλλά δεν το έχουμε τολμήσει ποτέ – όχι από φόβο – μα από αμέλεια ή αδιαφορία!
    Προσωπικά, ανήκω στη δεύτερη «κατηγορία»… (αίμα δεν έχω δώσει ποτέ – που είναι και το πιο απλό, αν θεωρήσουμε τα άλλα πιο πολύπλοκα – ίσως γιατί κάποτε μου είχαν πει ότι «δεν μπορώ» λόγω πολύ χαμηλού αιμοτοκρίτη, σιδήρου κτλ) και ντρέπομαι που το παραδέχομαι δημοσίως!
    Το κείμενό σου όμως, με συγκίνησε και με έβαλε στο «τρυπάκι» να το ψάξω… σ’ευχαριστώ πολύ! φιλάκια πολλά

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μαρία μου, αν πραγματικά δεν μπορείς για ποιόν λόγο να ντρέπεσαι;;;; Εξάλλου δεν είναι μόνο το αίμα. Αν ψαχτούμε είναι τόσα πολλά που μπορούμε να κάνουμε για να δωρίσουμε ζωή!!!!
      Να ψάξεις κοριτσάκι μου!!
      Και σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου!

      Μου αρέσει!

  4. Πολύ σωστά τα γράφεις Μάρθα και πολύ ανθρώπινα! Δίνω ότι μπορώ να δώσω, αίμα, αιμοπετάλια, είμαι και στους εθελοντές του μυελού αλλά δεν έχω ταιριάξει ακόμα με κάποιον. Δεν μπορώ να φανταστώ να μπορείς να σώσεις κάποιον με τόσο εύκολο τρόπο και να μην το κάνεις!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Πρέπει να νιώθεις περήφανη για τον εαυτό σου Μάρθα μου. Εμένα με έκανες να ντραπώ. Πήγα τέσσερις φορές να δώσω αίμα και με διώξανε λόγω αιματοκρίτη και ίσως επαναπαύτηκα. Θα το ψάξω όμως. Όπως είπες μπορούμε να βοηθήσουμε με πολλούς τρόπους!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s