Μάρθα

Χόπι-Χόπι, Τσίμπι-Τσίμπι

Εχθές μια μικρή αδιαθεσία με κράτησε στο σπίτι. Σηκώθηκα το πρωί, ετοίμασα την μικρή μου για τον παιδικό σταθμό και επέστρεψα στο σπίτι. Σηκώθηκα από τον καναπέ όταν έφτασε η ώρα να σχολάσει η Δώρα.

Έφτασα στον κήπο του παιδικού σταθμού και την είδα από μακριά να παίζει, ανέμελη και χαρούμενη. Κάποια στιγμή το βλέμμα της έπεσε πάνω μου και πάγωσε. Μου φάνηκαν τα 2 μεγαλύτερα δευτερόλεπτα της ζωής μου! Άρχισε να τρέχει προς το μέρος μου και να φωνάζει χαρούμενη «η μαμά μου!«. Έπεσε στην αγκαλιά μου και με γέμισε χάδια, φιλιά και δυνατές αγκαλιές!

Η χαρά διαδέχθηκε πολύ γρήγορα τις τύψεις. Της λείπω. Το φανταζόμουν βέβαια, αλλά ποτέ δεν είχα καταλάβει το βάθος του συναισθήματος της.

Το απόγευμα ήταν όλο δικό της. Το είχε κερδίσει. Ούτε μια δουλειά δεν έκανα, με εξαίρεση λίγα λεπτά στην κουζίνα για να φτιάξω μια γρήγορη μακαρονάδα. Το βράδυ παρακολουθήσαμε αγκαλιά στον καναπέ το αγαπημένο της παιδικό, μας πήρε ο ύπνος ένα κουβάρι και μεταφερθήκαμε στο κρεβάτι μου! Όλη την νύχτα κοιμήθηκα ελάχιστα. Την κρατούσα στην αγκαλιά μου, άκουγα την ανάσα της. Παρατήρησα ότι έχει πάρει μια δική μου συνήθεια στον ύπνο. Βάζει το χεράκι της στο μάγουλο της.

Σηκωθήκαμε το πρωί για ακόμα μια φορά αργοπορημένες. Αλλά αυτή την φορά δεν τρέξαμε να ετοιμαστούμε. Την αγκάλιασα σφικτά, με μάλωσε και γέλαγε! Παίξαμε στο κρεβάτι, κάναμε χόπι-χόπι (χοροπηδάει στο κρεβάτι!) αλλά και τσίμπι-τσίμπι (προσποιείται ότι με τσιμπάει και εγώ ότι πονάω!) και ξεκινήσαμε να ετοιμαζόμαστε!

Είμαι στο γραφείο. Ξεκινάει απότομα η βροχή και σιγοτραγουδώ από μέσα μου…

«Rain, rain, go away… Come again another day»

Advertisements

7 thoughts on “Χόπι-Χόπι, Τσίμπι-Τσίμπι

  1. δεν υπαρχει χειροτερο πραγμα να εισαι αρρωστη και να μην μπορεις να ανταποκριθεις στις αναγκες των παιδιων. απο την αλλη ομως, δες το ότι απλα ξεκουραστηκες μια μερα…δηλ καποιες ωρες θα ελεγα.

    μια χαρα περασατε. μα δεν ειναι τελειο αυτο? εμεις το λεμε Βραδια σινεμα με τα ολα του…μεχρι και πιτογυρο παιδικο τρωμε…χωρις κρεμμυδι και τζατζικι!

    Μου αρέσει!

  2. Η ιστορία σου είναι η επιτομή αυτού που λέμε ότι κάθε κατάσταση έχει δύο όψεις. Ήταν όμορφα που πέρασες πιο χαλαρά με την κορούλα σου αλλά μην αφεθείς στις τύψεις επειδή πρέπει να πηγαίνεις στη δουλειά σου! Να θυμάσαι όλα αυτά που της προσφέρεις με την παρουσία και τη στοργή σου τις υπόλοιπες ώρες.

    Καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s