Μάρθα

Λόγια της Σιωπής

9 περίπου χρόνια περίπου, προτού έρθει η Δώρα στην ζωή μου, γεννήθηκε το πνευματικό μου παιδί! Το πρώτο μου αστεράκι! Η υπέροχη βαφτιστήρα μου! Η Αθηνά μου!

Πριν λίγες ημέρες ανέσυρα το blog που είχα φτιάξει τότε για εκείνη και μέσα σε πολλά post, βρήκα ένα που είχε γραφτεί αβίαστα, αυθόρμητα και σήμερα μου έφερε δάκρυα χαράς στα μάτια.

«Σε αγαπώ», στην Διεθνή Νοηματική Γλώσσα

«Μεγαλώνεις, μαθαίνεις, ζεις, αναπτύσσεσαι, κοινωνικοποίησε…

Ανοίγεις τα λευκά χεράκια σου και κλείνεις μέσα τους τον κόσμο που σου φτιάξαμε…

Και μαζί σου μεγαλώνω, μαθαίνω, ζώ κι εγώ….

Σε βλέπω κάθε μέρα να γίνεσαι ένα αλλιώτικο παιδί… Να δυναμώνεις…να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους γύρω σου.. Να αποζητάς την παρέα των ομοίων σου, γιατί στον κόσμο που σου φτιάξαμε ξεχάσαμε ότι υπάρχουν και παιδιά που δεν ακούνε και έτσι δεν έχεις επιλογές πολλές… Δεν ακούς τις φωνές μας, δεν ξέρεις τί σημαίνουν τα χείλη που κουνιούνται.. απλά κουνάς τα χεράκια σου με τόσο ήρεμες κινήσεις, προσπαθώντας να μας μιλήσεις…. Γιατί στον κόσμο που σου φτιάξαμε, ξεχάσαμε ότι μπορείς και με το σώμα να μιλήσεις.. Ξεχάσαμε ότι οι μεγαλύτερες αλήθειες βρίσκονται στα μάτια… Ξεχάσαμε να φτιάξουμε έναν ήλιο που θα είναι ίδιος για όλους… Έναν ήλιο που δεν θα κοιμάται ποτέ… Έναν ήλιο που θα φωτίζει και θα ζεσταίνει τους πάντες, χωρίς να κάνει διακρίσεις….

Γι’αυτό κι εγώ θα γίνω αυτός ο κόσμος που σου στερήσαμε… Θα προσπαθήσω να σου δείξω ότι κι εμείς που είμαστε γύρω σου και ακούμε και κουνάμε περίεργα τα χείλη μας, μπορούμε να έρθουμε κοντά σου.. Μπορούμε κι εμείς να κουνάμε ήρεμα τα χέρια μας και να σου απαντάμε στις δικές σου κινήσεις σου.. Θα σου μάθω, τί σημαίνει «αγαπώ» και «νοιάζομαι» και θα κάνω τα πιο δύσκολα για τους άλλους να φαίνονται τα πιο απλά για σένα… Πολλοί μου λένε μπράβο που μαθαίνω την γλώσσα σου.. Δεν το θέλω.. Δεν αξίζω συγχαρητήρια.. Έσυ τα αξίζεις… Που σε έναν κόσμο ακουόντων, σε έναν κόσμο φτιαγμένο για εμάς, ήρθες κι εσύ και μας αποδεικνύεις κάθε μέρα, ότι είναι και δικός σου ο κόσμος.. Ότι έχεις κι εσύ μερίδιο στην ζωή…

Και θα σου δώσω το καλύτερο κομμάτι της πίτας γλυκιά μου.. Το μεγαλύτερο, το πιο γλυκό! Θα περπατήσουμε μαζί στην ζωή! Αγκαλιασμένες και αγαπημένες! Θα είμαι δίπλα σου ότι κι αν χρειαστείς… Στις κακοτυχίες, στα καλά! Στα κλάμματα σου, στις χαρές σου! Στον πρώτο σου έρωτα! Στην πρώτη σου δυνατή φιλία! Στην πρώτη σου απογοήτευση! Θα σου μάθω όσα ξέρω.. Μπορεί να μην είναι πολλά, αλλά θα στα μεταδίδω με την ψύχη μου!

Μπορεί να μην σου δίνω πάντα τις σωστές συμβουλές! Μπορεί να μην συμφωνείς με αυτά που θα σου λέω! Σίγουρα θα τσακωθούμε κιόλας! Όμως πάντα να θυμάσαι, πώς ότι κι αν κάνω, ότι κι αν λέω, θα είναι πλημμυρισμένο απο αγνή αγάπη και θα θέλω μόνο το δικό σου καλό! 

Μαζί σου μπήκα στην θέση του «μεγάλου»… Απο την ημέρα που σε βάφτισα, ένιωσα την ευθύνη να βασανίζει την καρδιά μου. Ανησυχώ τόσο πολύ για σένα! Αλλά πιστεύω κιόλας στις δυνάμεις σου! Μας έχει δώσει δύναμη που δεν πιστεύαμε ότι είχαμε, μόνο και μόνο με την δική σου υπομονή, το δικό σου κουράγιο! Μεγάλωσα κι εγώ μαζί σου.. Έζησα πράγματα, ένιωσα συναισθήματα που στην αρχή με τρόμαξαν.. Δεν ήμουν έτοιμη γι’αυτά.. Κανείς δεν με είχε προετοιμάσει.. Και ενώ στην αρχή φοβήθηκα, είδα εσένα, που πάτησες γερά στα ποδαράκια σου και στάθηκες! Και μας έβαλες όλους κάτω, με την δύναμη σου, την αντοχή σου!

Ότι κι αν κάνω, σε σκέφτομαι… Αν με έβλεπε η Αθηνά θα συμφωνούσε; Θα της άρεσε αυτή η μπλούζα; Θα της άρεσε αυτό το μαγαζί; Και κάνω σχέδια! Να βγαίνουμε μαζί, να πηγαίνουμε για ψώνια, να πίνουμε τους καφέδες μας! Και να μιλάμε ατέλειωτες ώρες! Και το μόνο που θα θέλω είναι να σε βλέπω να μου γελάς! Με αυτό το υπέροχο χαμόγελο σου.. Που κάποιοι το είπανε στραβό! Για μένα όμως είναι το πιο όμορφο χαμόγελο που έχω δεί ποτέ! Αστράφτουν τα λευκά δοντάκια σου και βγαίνει γάργαρο το γέλιο σου!

Και κάτι τελευταίο….

Την ημέρα εκείνη που σε βάφτησα και σε κράτησα στην αγκαλιά μου…. Η πιο ζεστή αγκαλιά που έδωσα ποτέ… Εκεί ένιωσα πόσο σημαντική είσαι για μένα! Εκεί κατάλαβα το πόσο υπεύθυνη είμαι για σένα! Και έκλαιγες εσύ….. Και έκλαιγα κι εγώ μαζί σου..  Χαζονονά με είπανε.. Δεν με πείραξε.. Ξέρω ότι εσύ κατάλαβες.. Ξέρω ότι με ένιωθες! Μου έδειχνες με τα χεράκια σου.. «σπίτι».. Με παρακαλούσες να φύγουμε απο εκεί… Κι εγώ σου μιλούσα μέσα απο την ψυχή μου να σε ησυχάσω.. Και το ξέρω ότι με άκουσες!

Γιατί τα λόγια της ψυχής ακούγονται σε όλους… Κωφούς και ακούοντες… Με τα λόγια της ψυχής θα σου μιλάω απο εδώ και πέρα…. Έτσι θα μου λές τα μυστικά σου… Έτσι θα είμαι πάντα δίπλα σου….

Να ψιθυρίζω στην ψυχούλα σου, ψυχή μου….

Ιανουάριος 2011«

Το Αθηνούλι μου έχει πια μεγαλώσει, δεν είναι εκείνο το μικρό μωράκι που προσπαθούσε να επικοινωνήσει μαζί μας με κάθε τρόπο. Τώρα πια γνωρίζει την δική της γλώσσα κι εγώ μένω πίσω να την παρακολουθώ.

Περνάνε τα χρόνια, αλλάζουν τα δεδομένα, δεν την βλέπω πια όσο θα ήθελα.. Μα είναι πάντα στην καρδιά μου και νιώθω απέραντη περηφάνια που έχω έναν τέτοιο άνθρωπο στην ζωή μου….

Advertisements

29 thoughts on “Λόγια της Σιωπής

  1. καταρχην να πω οτι συγκινηθηκα!

    κατα δευτεροιν να πω οτι σε θαυμαζω γιατι εισαι απο τις ελαχιστες κοπελες που βλεπω που εχουν Καταλαβει τι θα πει ειμαι νονα!

    Κατα τριτον, να το χαιρεστε το κοριτσακι! και μακαρι η δυναμη της να ειναι ενα καλο παραδειγμα για όλους μας!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καταρχήν να πώ ότι συγκινήθηκα που συγκινήθηκες.. δεν περίμενα ότι μπορεί ένα κείμενο μου να συγκινήσει κάποιον!
      Κατά δεύτερον δεν είμαι εγώ η άξια σεβασμού, αλλά η μικρή μου! 🙂
      Κατά τρίτον, σε ευχαριστώ πολύ φιλενάδα!

      Μου αρέσει!

  2. Πολύ συγκινητικά λόγια, άξια επαίνων. Η πνευματική συμβολή της νονάς και η συμμετοχής της στην εξέλιξη του παιδιού παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, πόσο μάλλον σε μια τέτοια περίπτωση. Τελικά η αγάπη αποδεικνύεται με απλές πράξεις, μια αγκαλιά και απέραντη συμπαράσταση. Να την χαίρεσαι την Αθηνούλα σου. Καλό καλοκαίρι…

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Να την χαιρεστε κοριτσι μου την Αθηνα σας. Υγεια, τυχη και ευτυχία της ευχομαι. Σε καταλαβαίνω γιατι και γω ετσι νιωθω για την βαπτιστηρα μου. Ειναι το πρωτο μου παιδι. Να εισαι γερη και συ να την καμαρωνεις. Τα φιλια μου
    Αθανασια

    Μου αρέσει!

  4. Το θυμαμαι αυτο το κειμενο Μαρθα! Μου ειχε μιλησει βαθια στην ψυχη…
    Μακαρι να επαιρναν ολοι τοσο σοβαρα το ρολο του γονιου!
    Να τη χαιρεστε και να τη βλεπετε παντα να γελα και να προοδευει!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s