Blogging

Το Ταξίδι ενός Φύλλου

Είναι πολλές φορές που γίνονται πράγματα στην καθημερινή μου ζωή που την ώρα της «δράσης» σκέφτομαι ότι πρέπει να γίνουν πόστ για να μείνουν για πάντα κάπου φυλαγμένα. Ώρες μετά ανοίγω τον υπολογιστή, γράφω και τελικά διαγράφω την ανάρτηση μου γιατί πάντα στο τέλος κάτι δεν μου αρέσει.

Κάθε blogger που σέβεται τον εαυτό του, έχει περάσει διάφορα στάδια. Από τον ενθουσιασμό, από την επιρροή αλλά τελικά έφθασε στην ωρίμαση του. Έγω έχω «κολλήσει» μεταξύ επιρροής και ωρίμασης. Είμαι αρκετά  χρόνια blogger, έχω ανοίξει και κλείσει πολλά blogs αλλά τελικά αυτό εδώ το blogoσπιτάκι είναι η βάση μου. Έχω επηρεαστεί όμως πολύ από διάφορες εικόνες. Τις περισσότερες φορές οι επιρροές μου πλέον είναι καλές, όμως… Υπάρχει ένα τεράστιο όμως… «Έχασα» τον σκοπό για τον οποίον άνοιξα το blog. Και ο σκοπός ήταν ένας… Να γράφω, να αποφορτίζομαι, να μοιράζομαι σκέψεις μου και στιγμές, αλλά και να κλείσω στο χρονοντουλάπο τις αναμνήσεις μου. 

45999

Υπάρχουν 2 ειδών blogs που θαυμάζω. Εκείνα που θα ακολουθούν πιστά τους κανόνες του blogging, επαγγελματικά στημένα και σίγουρα ο blogger που γράφει ξέρει πολύ καλά τί κάνει. Blogs σαν ένα βιβλίο με τις καλύτερες συμβουλές για blogging. Υπάρχουν όμως και εκείνα τα blogs που απλώς γράφουν. Που μοιράζονται! Είναι κάποια κείμενα που διαβάζοντας τα, μπορείς να φτιάξεις εικόνες στο μυαλό σου, να γνωρίσεις λίγο τον άνθρωπο πίσω από την οθόνη. Blogs σαν τα καλά βιβλία που διαβάζεις τις νύχτες με ένα ποτήρι κρασί δίπλα σου.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι… Τι blogger θέλω εγώ να γίνω; Και αν τελικά, δεν θέλω να είμαι blogger; Αν θέλω απλώς να μοιράζομαι; Να καταγράφω στιγμές, συναισθήματα, σκέψεις;

Κοιτάζοντας φωτογραφίες από όλη την (σχολική) χρονιά που πέρασε βλέπω πόσα πράγματα έχουν συμβεί και δεν τα έχω καταγράψει. Και δεν το έχω κάνει, γιατί πίστευα ότι δεν θα νοιάζει κανέναν. Μα τελικά υπάρχει ένας άνθρωπος που νοιάζεται. Και αυτός ο άνθρωπος είμαι εγώ. Και θέλω σε μερικά χρόνια να διαβάζω και να μπορώ να θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια. Τα παιχνίδια που κάναμε με την Δώρα, την ημέρα που έκοψε την πάνα, την φανταστική βόλτα που βγήκαμε με τον άντρα μου οι δυό μας μετά από μήνες (να μερικές αναρτήσεις που «έχασα», αλλά που σκοπεύω να κάνω σύντομα).

Και δεν πειράζει αν δεν βρώ συνταξιδιώτες σε αυτό μου το ταξίδι. Εξάλλου το blogging ίσως τελικά να είναι μοναχικό. Ίσως και να μην είναι. Σημασία όμως δεν έχει ο προορισμός, αλλά το ταξίδι. ‘Ολες εκείνες οι αναμνήσεις που προσπαθούμε όλοι να δημιουργήσουμε και να τις κλείσουμε σε κουτάκια. Σε μικρά κουτάκια στην καρδιά μας, που όταν θα είμαστε πλέον πολύ μεγάλοι για να bloggάρουμε (θα είμαστε άραγε ποτέ πολύ μεγάλοι για να bloggάρουμε;;;;) και η μνήμη μας θα μας προδίδει κάποιες στιγμές, θα ξέρουμε που θα βρούμε το κλειδί για τα κουτάκια μας.

Δεν ξέρω ποιοί θα είναι δίπλα μου σε αυτό μου ταξίδι. Ξέρω όμως ότι το ταξίδι αυτό θα είναι αυθόρμητο, θα είναι αληθινό, έξω από νόρμες και κανόνες. Και αν κάποιος μείνει, τότε σίγουρα θα γνωρίσει λίγο περισσότερο την Μάρθα που μοιράζεται, που γράφει ότι ζεί αλλά «λέει» ότι bloggάρει.

Advertisements

22 thoughts on “Το Ταξίδι ενός Φύλλου

  1. Μια από τις πιο όμορφες αναρτήσεις σου Μάρθα μου! Εγώ πάντως συνταξιδεύω μαζί σου και είμαι ευτυχισμένη γι’αυτό!!! Σ’ευχαριστώ για την έμπνευση. Σ’ευχαριστώ γιατί μου θύμησες κι εμένα το λόγο για τον οποίο ξεκίνησα να γράφω!
    Σε φιλώ!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Νομίζω πως το έχεις πιάσει το νόημα . Σε παρακολουθώ και σε θαυμάζω . Μάλιστα θα με ενδιέφερε μια κουβέντα συζήτηση συνέντευξη . τι λες ..; συνέχισε να καταγράφεις σκέψεις . θα δεις με τον καιρό θα γίνεις ακόμη καλύτερη .

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αγαπητέ Ανώνυμε, σε ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου! Ευελπιστώ ότι θα γίνω καλύτερη, αλλά αυτό που με νοιάζει περισσότερο είναι να είμαι αληθινή. Όσο για την συνέντευξη δυστυχώς θα σου αρνηθώ… Προτιμώ να είμαι απλά η Μάρθα και όχι η blogger Μάρθα που έδωσε κάπου συνέντευξη, Συζήτηση όμως όση θέλεις! Αυτή είναι η ιδέα του blogging τουλάχιστον όπως την έχω εγώ στο μυαλό μου. Ανταλλαγή ιδεών!

      Μου αρέσει!

    1. Ακριβώς αυτό Σωτηρία μου!! Εξάλλου εγώ τουλάχιστον αποφορτίζομαι όταν γράφω και νιώθω περήφανη μετά για το «δημιούργημα» μου ακόμα και αν δεν το διαβάσει κανείς τελικά!
      Φιλιά Πολλά!

      Μου αρέσει!

  3. Μου θύμισες γιατί αγαπάω να γράφω, να κρατάω σημειώσεις, να κρατάω «φωτογραφικές» αναμνήσεις της ζωής μου. Εγώ δεν ξέρω να σου πω γιατί έφτιαξα το blog μου, σε ένα βαθμό όμως έχει γίνει τελικά πολύ πιο προσωπικό απ’ ότι το προόριζα, ίσως γιατί ανακάλυψα πως μπορεί να λειτουργεί σαν μια μορφή ημερολογίου, να καταγράφω σκέψεις ταξιδιάρικα πουλιά, να τις αιχμαλωτίζω, για να τις ξαναβρώ όταν θέλω να ανατρέξω σε εκείνες.
    Σου εύχομαι να συνεχίσεις για πολλά ακόμη χρόνια το ταξίδι στη γραφή, κι εμείς συνοδοιπόροι σου, και κάθε τόσο να «ανανεώνεις τους όρκους» με το αγαπημένο αυτό χόμπι.

    Καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Νομίζω πως σου έχω δείξει άπειρες φορές πως είμαι συνταξιδιώτης σου.. Μου έχεις τάξει ξανά να «μπλογκάρεις» με αυτό τον τρόπο που μόνο εσύ ξέρεις και πάντα αναμένω μια ανάρτηση σου…ακόμα και αν καθυστερεί καιρό.. Θέλω να πιστεύω πως με αυτή την «επιστροφή» ήρθες για να μείνεις.. Εγώ ξέρεις καλά πως είμαι υπέρ του μπλογκ «καταθέτω τις σκέψεις μου, καταγράφω τις μικρές μεγάλες στιγμές μου» και πιστεύω πως είσαι του ίδιου στυλ… Θα χαρώ πολύ να δω και την συνέχεια… Σε φιλώ γλυκά γλυκά…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σήμερα τα κατάφερα πάντως γλυκιά μου Γιάννα! Ένα μικρό περιστατικό, με ένα γλυφειτζούρι έγινε καινούρια ανάμνηση στο χρονοντουλαπάκι μου!!! Την κρατάω την υπόσχεση μου (αν και άργησα!)
      Σε ευχαριστώ που είσαι πάντα εδώ!

      Μου αρέσει!

  5. Αυτό ακριβώς είναι το blooging Μάρθα μου, το να μοιράζεσαι τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου, όχι για το κέρδος (γιατί υπάρχει και αυτό το είδος blogging βεβαίως) αλλά για την αξία της μοιρασιάς και μόνο, για την αυθόρμητη επικοινωνία, για την αυτοβελτίωση…
    Σε διαβάζω και μ’ αρέσει ο τρόπος που εκφράζεσαι.
    Συνέχισε έτσι 🙂
    Φιλί!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. ενταξει λοιπον…σε ακολουθω και το ξερεις. τωρα βεβαια αν στο ταξιδι αυτο μου φτιαχνεις και κανενα καφεδακι, ακομα καλυτερα. Φυσικα μπορεις να κρατας κ λιγο τα μικρα μου να κανω κανενα σπα η γυναικα…εκει να δεις τι εμπειριες θα μαζεψεις! και φυσικα το βασικο ειναι να εισαι εσυ. γιατι εμεις σε διαβαζουμε γιατι θελουμε εσενα να γνωρισουμε…οχι καμια αλλη. οποτε ετοιμασε τον καφε που λεγαμε, παρε πληκτρολογιο μπροστα και αρχισε να γραφεις για οτι θες. αυτο ειναι που μενει τελικα στο blogοημερολογιο!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  7. Το κείμενό σου μου έδωσε έναυσμα για σκέψεις και για την δική μου πορεία στο μπλόγκινγκ…
    προσωπικά, ξεκίνησα συγκεντρώνοντας κείμενα και αναρτήσεις που μου άρεσαν, ως ένα είδος «αρχείου»…

    και σιγά σιγά, με προτροπή και από άλλες φίλες μπλόγκερς, άρχισα να καταθέτω σκέψεις, στιγμές, χαρές και προβληματισμούς…

    δεν ξέρω πώς θα συνεχίσω, αλλά γενικώς απολαμβάνω αυτό το ταξίδι, το μοίρασμα, την επικοινωνία
    και το ίδιο εύχομαι και για εσένα! ❤

    πολύ όμορφο το κείμενό σου, να ξέρεις πως πάντα σε διαβάζω με χαρά

    Αλεξία

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s