Μάρθα

Το βιτζούνι

Δύσκολα ξεκίνησε η εβδομάδα.

Αφού σηκωθήκαμε με κέφι όλοι μας, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε για σχολείου και γραφείο, στον δρόμο έκανα μια μικρή στάση στο περίπτερο. Η Δώρα είδε τα γλειφιτζούρια και πολύ ευγενικά μου λέει «Πακαλώ ένα βιτζούνι μαμά«! Το είπε τόσο τρυφερά που δεν μπόρεσα να αντισταθώ, παρ’ότι ξέρω ότι έτσι κι αλλιώς δεν τα τρώει, απλώς της αρέσει να το κρατάει στα χεράκια της.

Σε όλο τον δρόμο χαιρόταν πάρα πολύ που της το αγόρασα, μου έλεγε «Μαμά είναι υπέοχο το βιτζούνι μου«, και χτυπούσε παλαμάκια. Η διαδρομή ήταν πραγματικά απολαυστική!

Photo by http://it-was-just-another-dream.tumblr.com
Πηγή Εικόνας

Φτάνουμε στο σχολείο και της ζητώ να βάλει το γλειφιτζούρι της στην τσάντα της γιατί δεν είναι σωστό να πάμε με αυτό στο σχολείο και θα το βγάλει ξανά από την τσαντούλα της το μεσημέρι που θα την πάρει ο παππούς της. Εκεί ξεκίνησε το δράμα. Τα ματάκια της να τρέχουν ασταμάτητα δάκρυα (τα κανονικά, όχι τα ψεύτικα), να μου ζητάει να το κρατήσει και να μην δέχεται να βγει από το αυτοκίνητο.

Με τα πολλά την έπεισα, την πήρα αγκαλίτσα να την παρηγορήσω και μπήκαμε στην τάξη. Εξηγεί στην δασκάλα της, τι έχει μέσα στην τσάντα και ότι θα το πάρει το μεσημέρι. Εγώ την έχω χαιρετήσει και είμαι στο γραφείο της διευθύντριας και συζητάμε κάποιο άλλο θέμα, ώσπου με βλέπει η Δώρα και ξαναθυμάται τον καημό της και βάζει τα κλάματα.

Οδηγώντας αργότερα για το γραφείο, το μυαλό μου είναι κολλημένο στον παιδικό σταθμό. Υποθέτω θα το έχει ξεχάσει, θα παίζει τώρα με τους φίλους της, θα χαίρεται.

Εγώ όμως δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι το «βτιζούνι». Πόσο σπουδαίο ήταν για εκείνη και έπρεπε παρ’όλα αυτά να βάλει φρένο στο θέλω της. Από την άλλη ξέρω πολύ καλά ότι πρέπει να προσαρμόζεται κιόλας στα δεδομένα.

Δεν ξέρω πώς να το διαχειριστώ όλο αυτό. Πολλές φορές πέφτω σε διάφορες παγίδες. Της δωροδοκίας, της απειλής, της φωνής. Άλλες προσπαθώ να της εξηγώ και να της εξηγώ ξανά και ξανά, μέχρι να μπορέσω να βρω εκείνα τα λόγια που θα μπορέσει το μυαλό της να επεξεργαστεί και να κατανοήσει.

Από την άλλη, τα επιχειρήματα της είναι σχεδόν πάντα, πολύ απλά αλλά τόσο μα τόσο δυνατά! Σήμερα μου έλεγε επανειλημμένως «το θέλω μαζί μου«, έτσι απλά και δεν μπορούσε να καταλάβει τον λόγο που δεν μπορούσε να το έχει μαζί της.

Μια μίξη συναισθημάτων για εκείνη και για εμένα σήμερα. Που όμως όσο γράφω, αποφορτίζομαι και τελικά νιώθω τόσο όμορφα για το πώς αντιμετωπίζει τις καταστάσεις. Θα επιμείνει να κερδίσει αυτό που θέλει, με επιχειρήματα, λέγοντας την απόλυτη αλήθεια. Διεκδικεί αλλά τελικά μαθαίνει και να κάνει πίσω. 

Τα χαρακτηριστικά της πλέον γίνονται πιο ξεκάθαρα. Έχει τον χαρακτήρα της, την προσωπικότητα της. Από ένα μωράκι αρχίζει και γίνεται σιγά παιδάκι. Ένας μικρός ανθρωπάκος που διεκδικεί το μερίδιο που της ανήκει!

Advertisements

16 thoughts on “Το βιτζούνι

  1. Συμφωνώ κι εγώ, διεκδικώντας και κάνοντας πίσω ή παίρνοντας αυτό που θέλουν, τα παιδιά μας χτίζουν την προσωπικότητά τους, δοκιμάζουν τα όριά τους (και τα δικά μας)!
    Να έχετε μια υπέροχη εβδομάδα!

    Φιλιά
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ελένη μου, καλό είναι να δοκιμαζόμαστε όλοι, ε;;; Πάντως, πέρα από τις φορές που στεναχωριέμαι (όπως σήμερα) τις περισσότερες την απολαμβάνω που ξέρει τί θέλει και πώς να το πάρει. Μπορεί εμένα τώρα να με ζορίζει πολλές φορές, αργότερα όμως θα της φανεί τόσο χρήσιμο!

      Μου αρέσει!

  2. Kαλημερα Μαρθουλα!! Πολλές φορές το έχουμε ζησει αυτο κι εμεις…Πεισμα λιγο πριν μπουμε στην ταξη και κλαμματα…Τελικα κανει αυτο που θέλει η ζουζουνα μου αφου στην ταξη το καθε παιδι εχει το συρταρακι του και αφηνει εκει οτι φερνει και το παιρνει στο σχολασμα..Απο την μια μου αρεσει που διεκδικει και επιμενει,κι ας με φερνει καποιες φορες στα ορια.Ελπιζω ετσι δυναμικες να ειναι και στο μελλον οι κορουλες μας!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αλεξάνδρα μου, κι εμείς έχουμε συρταράκι αλλά δεν είχα σκεφτεί ότι μπορεί και να το θέλει για αυτόν τον λόγο. Θα την ρωτήσω σήμερα ή τουλάχιστον θα της το προτείνω σαν εναλλακτική! Μπορεί και να βοηθήσει!
      Επιπλέον, όπως λες κι εσύ και όπως έγραψα και στην Ελένη, μπορεί τώρα να ζοριζόμαστε εμείς αργότερα όμως θα τους φανεί τόσο χρήσιμο!!!!

      Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αχ Ελπίδα μου, δεν ξέρω αν το χειρίστηκα και πάρα πολύ καλά, αλλά δυστυχώς δεν είχα και τον χρόνο που θα ήθελα να έχω. Όπως και να έχει όμως κατάφερα και έβγαλα ένα θετικό από όλο αυτό! 🙂

      Μου αρέσει!

  3. Έτσι είναι Μάρθα μου τα μικρά ανθρωπάκια μας μεγαλώνουν και διεκδικούν! Αναμετρούνται μαζί μας και ψάχνουν τα όρια που τους θέτουμε εμείς αλλά και οι γύρω τους. Κοινωνικοποιούνται και προσπαθούν να είναι μελη, δηλαδή να ανήκουν στον δικο τους μικρόκοσμο!
    Πάντως γενικά τα όρια που θέτουμε στα παιδιά μας τα βοηθούν να αισθάνονται ασφάλεια και σιγουριά και πολλές φορές το επιζητούν!
    Φιλιά

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. xaxaxaxa η Δωρα σου πολυ ευκολα παραιτηθηκε…πρεπει να της φερω τη δικια μου να δεις θεατρο και σπαραγμο κτλ. τωρα τελευταια μου πεταει το επιχειρημα της ζηλιας…οτι η ταδε εχει αυτο κ εγω οχι και γιατι να μην το εχω και εγω κτλ. βεβαια αυτο ειναι πιο ευκολα διαχειρισιμο!

    δυστυχως πρεπει απο τωρα να μπαινουν σε καποια ορια, καλως ή κακως. γιατι μεταξυ μας δηλ…ποσες φορες ηθελες εσυ σοκολατα πχ και σκεφτοσουν, οχι καλε, μη φαω γιατι ειμαι στο γραφειο? Εγω παντως καμια! μεχρι κ δυο σοκολατες εχω φαει στην καθισια μου! αυτες οι μικρες απολαυσεις ειναι που μενουν, αν τις κοψουμε και αυτες ειναι μαρτυριο το πραγμα. οποτε και εγω ειτε προσπαθω να μην το παρει καν μαζι της, ειτε την πειθω να της το φυλαξει η δασκαλα της και φυσικα αν κανει το δευτερο, περνει και αλλο ενα γλειφιτζουρι δωρο. Ξερω…τη δωροδοκω, αλλα γιατι να μην την επιβραβευσω και παραλληλα να την κανω να χαρει που εβαλε στην ακρη τα θελω της????

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Συμφωνώ κι εγώ ότι δεν θέλω να της «κόψω» κάποιες μικρές απολαύσεις, αλλά από την άλλη δεν μπορεί να γίνεται πάντα όπως το θέλει. Ας πούμε κι εγώ τώρα θέλω να κάτσω με σορτς και ξυπόλυτη στο γραφείο, αλλά δεν μπορώ! 😉
      Όσο για τα μαθήματα από την δικιά σου, ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε! :p

      Μου αρέσει!

  5. Μην νιώθεις άσχημα, στην ζωή δεν μπορούμε να έχουμε πάντα αυτό που θέλουμε όταν το θέλουμε και οφείλεις να της το διδάξεις αυτό, όπως και αυτή οφείλει αν μάθει να διεκδικεί και να αντιλαμβάνεται πως εν τέλει υπάρχουν όρια! Μεγαλώνουν τα μικράκια μας.. Φιλιά πολλά Μαρθούλι!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Μάρθα μου,νομίζω πώς πολύ καλά έκανες!Μήν έχεις τύψεις!!
    Αλλά από τήν άλλη λυπήθηκα μέ τήν μικρή Δώρα πού τόσο ήθελε τό βιτζούνι της!
    Σκέπτομαι πώς σάς χαζογιαγιά δεν μπορώ νά αρνηθώ τίποτα στα εγγονάκια μου!
    Αλλά έχω τήν κόρη μου εδώ,πού συνέχεια μέ μαλλώνει νά μήν κακαμαθαίνω τά μικρά μας!!
    Νάσαι καλά!!!Καλό Σ/Κ!!Πολλά φιλιά!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s