Μάρθα

Συνένοχος

Εχθές επιστρέφοντας στο σπίτι και ενώ είμαι σταματημένη σε ένα φανάρι, παρατηρώ ένα αυτοκίνητο που σταματάει δίπλα μου. Ένας νέος άντρας με μια εξίσου νέα γυναίκα συνοδηγό. Και ενώ όλα φαίνονται κανονικά, βλέπω ένα χεράκι να ξεπροβάλει από το παράθυρο του συνοδηγού. Το χεράκι έγινε κεφαλάκι και τελικά ένα παιδάκι (παραπάνω από 3,5 ετών δεν ήταν) να κρέμεται από το παράθυρο, όρθιο στα πόδια της μαμάς του (;;;).

Εκείνη την στιγμή μιλούσα με τον άντρα μου στο τηλέφωνο και ασυναίσθητα σχολίασα, προφανώς αρκετά δυνατά ώστε να με ακούσουν, αυτό που έβλεπα και δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω. Η γυναίκα λοιπόν, με κοίταξε και μου χαμογέλασε ειρωνικά, σαν να με προκαλούσε. Ο οδηγός με αγριοκοίταξε κι εκείνος, και εγώ ασυναίσθητα έστρεψα το βλέμμα μου αλλού, έκλεισα το παράθυρο και έλεγξα ότι έχω βάλει τις ασφάλειες στο αυτοκίνητο μου.

Πηγή Φωτογραφίας
Πηγή Φωτογραφίας

Τα επόμενα δευτερόλεπτα μέχρι να ανάψει πράσινο το φανάρι, πέρασαν βασανιστικά αργά και με ένα τεράστιο κόμπο στο στήθος να με βασανίζει. Πέρασαν από το μυαλό μου όλα τα βίντεο που εξηγούν με σκληρό τρόπο για ποιόν λόγο δεν πρέπει να αφήνουμε εκτεθειμένο το παιδί στο αυτοκίνητο. Πέρασαν εικόνες που όλοι έχουμε δει να κυκλοφορούν στο διαδίκτυο με παιδιά τραυματισμένα, άρθρα με οδηγίες. Και συνεχώς αναρωτιόμουν πώς γίνεται δύο τόσο νέοι άνθρωποι να μην είναι ενημερωμένοι για τις συνέπειες της πράξης τους. Πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο σίγουροι, ότι ακόμα και αν έχουν σκοπό να σταματήσουν στο ένα μέτρο, ότι δεν θα τους πεταγόταν ένα άλλο αυτοκίνητο, ένα ζώο ή ένα παιδάκι. Πώς ρίσκαραν την ζωή ενός μικρού παιδιού;

Το φανάρι άναψε και ξεκινήσαμε. Την ώρα που το αυτοκίνητο έπαιρνε στην στροφή, έβλεπα τα ξανθά μαλλάκια του παιδιού να ανεμίζουν από το παράθυρο. Ασυναίσθητα το βλέμμα μου έπεσε στις πινακίδες, τις συγκράτησα και κάλεσα την αστυνομία.

Τον κόμπο τον έχω ακόμα στο στήθος μου… Η εικόνα του παιδιού δεν μπορεί να φύγει από το μυαλό μου… Ενδεχομένως, για λόγους που δεν γνωρίζω και δεν μπορώ να φανταστώ, να αδυνατούσαν να προσφέρουν την ασφάλεια που επιβάλλεται να έχει ένα παιδί μέσα στο αυτοκίνητο. Ξέρω όμως ότι αδυνατώ να τους καταλάβω αυτούς τους λόγους και δεν θα τους καταλάβω ποτέ. Και δεν θα δικαιολογήσω κανέναν. Γιατί είναι πολύ απλό.. Προτιμώ να κλαίει η Δώρα μια ώρα, παρά να κλαίω εγώ μια ζωή.

Ξέρω όμως ότι αν ξαναδώ αντίστοιχο περιστατικό θα κάνω ακριβώς το ίδιο. Για να μην γίνω συνένοχος σε ένα έγκλημα που διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μου.

Advertisements

47 thoughts on “Συνένοχος

  1. Δυστυχως υπαρχουν πολλοι ανεγκεφαλοι γονεις που δεν θελουν να καταλαβουν την σημασια του παιδικου καθισματος! Και δυστυχως ουτε και η αστυνομια ειναι σε θεση να αναλαβει τις ευθυνες της

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Για την αστυνομία πιστεύω ότι αν όλοι μας τηλεφωνούμε σε τέτοιες περιπτώσεις, κάποια στιγμή κάτι θα γίνει. Το κακό είναι που κάποιοι θα σταματήσουν να το κάνουν όχι γιατί έχουν αντίληψη του τι μπορεί να προκληθεί, αλλά για να μην φάνε το πρόστιμο.

      Μου αρέσει!

  2. Ειναι μαγκια? Δεν ξερω. Τελεια δεν ειμαι ,ομως ειμαι οδηγος που τηρω τον ΚΟΚ κατα γραμμα και τους κανονες ασφαλειας.Δεν μιλω ποτε στο τηλεφωνο, τα παιδια καθονται παντοτε στα ειδικα καθισματα και ολοι φοραμε ζωνες ασφαλειας. Τα παιδια τα εχουν μαθει αυτα και χαιριμαι πολυ γι’ αυτο. Μια φορα περασα με πορτοκαλι και τα μικρα σηκωσαν τον κοσμο στο ποδι. Μονο που δεν με παρεδωσαν στην τροχαια(που κι αν το εκαναν καλο θα ηταν!!!). Ομως εχω δει σε αυτοκινητο παιδι και σκυλι μαζι μπροστα . Το μεν σκυλι στο καθισμα του συνοδηγου , το δε παιδι στην αγκαλια του μπαμπα….

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Βάσσια μου, αμέτρητα τα παραδείγματα που μπορούμε να γράψουμε. Χαίρομαι όμως που αντέδρασαν έτσι όταν πέρασες το πορτοκαλί. Εμάς η μικρή μας, έβαλε τις φωνές στον μπαμπά της επειδή δεν είχε βάλει την ζώνη του και φώναζε να σταματήσουμε!

      Μου αρέσει!

  3. Αυτό το θέμα είναι πολύ ευαίσθητο….και επειδή ο πατέρας μου κάποτε σ ένα του ταξίδι έβγαλε την ζώνη του για λίγα λεπτά και μετά από λίγο έπαθε ένα πολύ σοβαρό τροχαίο που του στοίχισε πολλά, είμαι πολύ αυστηρή με το θέμα της ζώνης και του παιδικού καθίσματος…
    Όμως επειδή στο χωριό μου λένε «μεγάλη κουβέντα φάε, μεγάλο λόγο μην πεις» και έκραζα ανέκαθεν γονείς που δεν είχαν τα παιδιά στο καρεκλάκι ή – το χειρότερο μου- οδηγούσαν με τα παιδιά αγκαλιά,τα λούστηκα όλα με την κόρη μου! Και φυσικά δεν εννοώ ότι οδηγώ με την μικρή αγκαλιά ή ούσα συνοδηγός την έχω στην αγκαλιά ή λυμένη στα πίσω καθίσματα..ΑΠΛΑ για να κάτσει στο καρεκλάκι ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΑΜΟΣ! κ φυσικά μετά από 2 λεπτά που την δένω τα 2 χεράκια ξεπροβάλλουν ελεύθερα και μένει η ασφάλεια κουμπωμένη χαμηλά (η οποία δεν προσφέρει ιδιαίτερη ασφάλεια γιατί χτύπα ξύλο σε ένα ατύχημα δεν θα έχει ζώνες να την συγκρατήσουν και θα χτυπήσει στο μπροστινό κάθισμα!). Το τι συζητήσεις έχουμε κάνει με τον άντρα μου για το πως θα το αντιμετωπίσουμε δεν λέγεται….το τι της έχω τάξει για να μην βγάζει τα χέρια επίσης δεν περιγράφεται, το τι κλάματα κ ουρλιαχτά έχω ακούσει, άνθρωπος δεν τα φαντάζεται..τι ξυλιές στο pampers τις έχει δώσει ο μπαμπάς της (γιατί σε τόσο ακραίες περιπτώσεις που τίθεται θέμα ασφάλειας χρειάζεται και αυτό- μην παρεξηγηθώ δεν το κάνει συνέχεια!), τι σε αστυνομικούς έχω σταματήσει για να την τρομάξουν ΤΙΠΟΤΑ αυτή…το βιολί της…Και φαντάσου ότι σε λίγες μέρες θα κάνω ταξίδι 5ωρών με το αυτοκίνητο και το μόνο που με σώζει είναι να ξυπνήσω νύχτα για να είναι κοιμισμένη στην διαδρομή!
    Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν φταίνε πάντα οι γονείς ή δεν είναι πάντα αφελείς και αψηφούν τον κίνδυνο…όχι βέβαια στην ακραία περίπτωση που αναφέρεις.Εκεί θέλουν κρέμασμα!!!! Αλλά σε παιδιά δύσκολα σαν το δικό μου που ενώ κάθεται βγάζει τα χέρια της…. τι να κάνεις:;;έχω δοκιμάσει τα πάντα!!! Μέχρι και το κλιπάκι που δένει τις 2 ζώνες και κόντεψε να σπάσει τα χέρια της για να λυθεί..
    Οπότε δεν ξέρω….μήπως το ειρωνικό βλέμμα της μαμάς ήταν κατά βάθος βλέμμα απελπισίας:;;;

    (ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΛΕΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΩ…ΟΧΙ ΟΤΙ ΘΕΩΡΩ ΣΩΣΤΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ- ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΟΝΙΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥ- ΑΛΛΑ ΜΗΠΩΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΚΑΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ??)

    Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Έλενα, σε καταλαβαίνω όπως θα σε καταλάβει κάθε γονιός που είχε παιδί που δεν άκουγε. Δεν μπορείς να κάνεις και πολλά γιατί το όλο πρόβλημα ξεκινάει από την άρνηση του παιδιού. Και το πιο αναπαυτικό κάθισμα να της πάρεις και τις πιο ωραίες ζώνες με τις αγαπημένες της φιγούρες δε θα αλλάξει τίποτα. Ή αν αλλάξει θα είναι προσωρινό. Εμένα γενικά δε με άκουγε η μικρή μου σε τίποτα, αλλά στο θέμα ζώνης πρέπει να γυάλιζε το μάτι μου όταν μιλούσα γιατί με τα πολλά ήταν από τα πρώτα πράγματα στα οποία υπάκουσε. Όχι ότι έγινε αμέσως, αλλά έγινε. Και για όλο το θέμα της ανυπακοής έχω καταλάβει ότι αποκτάς τον έλεγχο (κάποιο έλεγχο τελοσπάντων) όταν μέσα σου πεις ότι αυτό το πράγμα απλά δε θα ξαναγίνει. Όταν εσύ πείσεις τον εαυτό σου ότι θα πάρεις τον έλεγχο και δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει το μικρό ό,τι θέλει, τότε καταλαβαίνουν ότι δεν αστειεύεσαι και αρχίζουν να ακούνε. Είναι δύσκολο, δεν κάνεις εσύ κάτι λάθος και δε σε ακούει το παιδί. Όσο μεγαλώνει θα γίνει πιο εύκολο γιατί θα βρεις τον τρόπο, αλλά γενικά μην περιμένεις ότι αυτά που θα ακούσεις να έκαναν άλλοι και να πέτυχαν θα δουλεύουν και στη δική σας περίπτωση. Επίσης έχουν πολλά θετικά αυτά τα παιδιά που θα τα καταλάβεις μεγαλώνοντας. Είναι τα παιδιά της αμφισβήτησης, τα παιδιά που ψάχνονται πολύ και αν αυτές τις ανησυχίες τους καταφέρουν να τις διοχετεύσουν στα σωστά πράγματα θα δεις πόσα θετικά θα πάρει στη ζωή της. Καλή επιτυχία και αν είναι κάτι άλλο στο οποίο θα μπορούσε να σε βοηθήσει η δική μου εμπειρία, να μη διστάσεις να μου γράψεις (koxiloinfo@yahoo.gr). Δε σε ήξερα από πριν. Θα σε διαβάζω και αν έχω κάτι χρήσιμο να σου πω θα στο αφήνω κι από μόνη μου στα σχόλια. Τα φιλιά μου και την αμέριστη κατανόησή μου! Ξέρω πως είναι :-))

        Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Έλενα μου, κι εμένα κάποτε έβγαζε τα χέρια από την ζώνη. Σταματούσα άμεσα. Συζήτηση, επιχειρήματα και δεν ξεκινούσαμε αν δεν καθόταν κανονικά. Έχω κάνει την απόσταση σπίτι-παιδικός σταθμός σχεδόν μια ώρα, ενώ είναι 10 λεπτά για αυτόν τον λόγο. Μέτρο και σταματούσαμε. Υπομονή νομίζω χρειάζεται πάνω από όλα. Και ίσως στην φάση αυτή να ξεκινάς πάντα νωρίτερα για να μπορείς να σταματάς.

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Μπράβο σου που κάλεσες την αστυνομία, αυτό δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Τρελαίνομαι όταν βλέπω τέτοιες εικόνες, και δυστυχώς τις βλέπουμε συχνά, παρά τα όσα υποτίθεται ξέρουμε πια. Γιατί κι εμείς όταν ήμασταν παιδιά ταξιδεύμαστε «αμολυμένα» στο πίσω κάθισμα, αλλά τότε οι γονείς δεν γνώριζαν αυτά που ξέρουμε σήμερα ούτε και υπήρχε αυτή η ενημέρωση.
    Κι εμείς με τα παιδιά είχαμε πολλές φορές προβλήματα να καθίσουν στα καρεκλάκια τους, παρότι δεν μετακινούμασταν ποτέ χωρίς αυτά, αλλά με την επιμονή τα καταφέραμε. Η δε κόρη μου είχε εντυπωσιαστεί με το κόκκινο κουμπί που την κρατούσε δεμένη στο καθισματάκι και κάθε τόσο το πατούσε με αποτέλεσμα να λύνεται. Είδα κι έπαθα να της κόψω αυτή τη συνήθεια.

    Φιλιά
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ελένη, αυτό με το κουμπάκι το έχω πάθει κι εγώ! Ή να βγάζει τα χέρια της από την ζώνη. Έχω καθυστερήσει πάρα πολλές σε διάφορες υποχρεώσεις, αλλά και στην δουλειά μου μέχρι να την πείσω να κάτσει κανονικά. Αλλά δεν θυσιάζω τίποτα, μπροστά στην ασφάλεια του παιδιού μου. Και ας κλαίει σε όλη την διαδρομή!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Φίλη Έλενα, δεν ξέρω αν έχεις κοιτάξει, αλλά για την περίπτωση της μικρής σου υπάρχουν κάτι κλιπς σαν κι αυτό εδώ: http://www.amazon.co.uk/Houdini-Stop-Solutions-Chest-Clip/dp/B0044VUXGW/ref=sr_1_2?ie=UTF8&qid=1437651149&sr=8-2&keywords=car+seat+harness+clip. Ψάξ’το λίγο, αν θέλεις.

    Μου αρέσει!

      1. Πραγματικά υπάρχουν πολύ ανεγκεφαλοι γονείς! Μακάρι να συνειδητοποιήσουν εγκαίρως σε τι κίνδυνο εκθέτουν τα παιδιά τους! Και δεν πιστεύω ότι όλοι έχουν δύσκολα παιδιά απλά οι περισσοτεροι δεν θέλουν να χαλάσουν τη ζαχαρένια τους με φωνές και κλάματα! Κι εμένα ή μικρή μου από 1 έτους έως και 2 περίπου ετών μας έκανε τη ζωή δύσκολη με τη ζώνη σε σημείο που αν την αφηνα να κλαει στο 5λεπτο έκανε εμετό. Όμως με πολύ κόπο και προσπαθεια τώρα τελευταία δέχεται πιο εύκολα τη ζώνη του αυτοκινητου. Μαρθα μου πολύ σημαντικη η ανάρτηση σου! Πολλά φιλία!

        Αρέσει σε 1 άτομο

        1. Σωτηρία μου, δεν υπάρχουν δύσκολα παιδιά για εμένα. Είναι απλώς ότι όπως δεν τους αρέσουν διάφορα πράγματα, έτσι δεν θα τους αρέσει και η ζώνη κάποια στιγμή. Όμως, το τί κάνουμε τελικά εμείς οι γονείς είναι πολύ σπουδαίο. Εμάς κανά δυο φορές δεν την ήθελε και απλώς δεν ξεκινούσαμε. Με συζήτηση πολύ στο τέλος καθόταν κανονικά στο καρεκλάκι της!

          Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Χμμμμ δεν ξέρω ειλικρινά τι θα έκανα… μάλλον ξέρω πολύ καλά τι κάνω όταν βλέπω τέτοιες συμπεριφορές, δεν έχω πάρει ποτέ την αστυνομία, δεν έχω κάνει ποτέ παρατήρηση. Παρά μόνο όσο αφορά τα δικά μου παιδιά που στο θέμα «αυτοκίνητο» είμαι κάθετη στα θέματα ασφάλειας. Σε έναν άλλον όμως, όπως στο παράδειγμα που αναφέρεις, έχω δει πολλές τέτοιες περιπτώσεις και ναι δεν έχω κάνει κάτι. Με προβλημάτισες η αλήθεια.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  7. Πολύ σοβαρό θέμα έθιξες και μπράβο σου.
    Λοιπόν με αυτό το ζήτημα και την ανευθυνότητα κάποιων γονιών τρελαίνομαι.
    Μπορεί να μην έχω παιδιά αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω συνείδηση.
    Μέσα σε λίγη ώρα που περίμενα το λεωφορείο πρόσφατα( η στάση έξω από παιδικό σταθμό), παρατήρησα συμπεριφορές και έφριξα. Πως τα έβαζαν στο αυτοκίνητο..! Και καθημερινά εν κινήσει βλέπουμε τα απίστευτα.
    Κι έχεις δίκιο, είμαστε συνένοχοι. Γιατί φτάσαμε στο σημείο να νιώθουμε άσχημα και να μη καλούμε την αστυνομία; Δεν πρέπει με κάποιο τρόπο να ταρακουνηθούν οι συγκεκριμένοι γονείς; θεωρώ πως έπραξες πολύ πολύ ανθρώπινα.
    Μήπως γνωρίζεις με τι τρόπο κινείται η αστυνομία σε τέτοιες περιπτώσεις; Υπάρχει περίπτωση και να μη σου δώσουν σημασία; Δεν γννωρίζω καθόλου την διαδικασία.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Κατερίνα μου, δεν είναι θέμα αν είσαι γονιός ή όχι. Είναι όπως λες συνείδησης ή ακόμα πιο απλά είναι η κοινή λογική. Όσο για την αστυνομία, μου είπαν ότι απλώς θα στείλουν σήμα στους αστυνομικούς της περιοχής και υποθέτω αν «πιάσουν επ’ αυτοφόρω τους γονείς» κάτι θα κάνουν.

      Μου αρέσει!

  8. Μία πολύ απλή ερώτηση σε αυτούς τους γονείς που βλέπω καθημερινά να το κάνουν… Είχατε λεφτά να αγοράσετε αυτοκίνητο και δεν είχατε για παιδικό καθισματάκι?? Εμείς όταν ήμασταν μικρά δεν ήμασταν δεμένα γιατί η ασφάλεια τότε δεν είχε εμβαθύνει τόσο όσο σήμερα, ύπήρχαν πολύ λιγότερα αυτοκίνητα, οι δυνατότητές τους ως προς την επιτάχυνση ήταν πολύ μικρότερες κλπ κλπ. Τώρα με την τόση πληροφόρηση φίλοι μου, ουδεμία δικαιολογία υπάρχει. Άλλο το δύσκολο παιδι, όπως είπε και μια φίλη παραπάνω, και άλλο το να έχει η «μάνα» το παιδί στην ποδιά της στο μπροστινό κάθισμα. Γιατί δεν υπάρχει γονεϊκο ΑΣΕΠ αλήθεια? Αν κριθείς ακατάλληλος, να απαγορεύεται να κάνεις παιδί! Κυκλοφορώ στην εθνική οδο καθημερινά και δεν υπάρχει φορά να μη δω παιδάκια να χοροπηδάνε στα πίσω καθίσματα, την ώρα που ο γονέας οδηγός, με προσπερνάει αγέρωχος τρέχοντας ιλιγγιωδώς… Δε θέλω να πω τα κοσμητικά επίθετα που σκέφτομαι! Μπράβο που το έθιξες πάντως 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Δήμητρα, γονεϊκό ΑΣΕΠ. πολύ μου αρέσει αυτή η ιδέα. Πραγματικά όμως δεν μπορώ να ακούω αυτό το «όταν ήμασταν εμείς παιδιά». Μπορώ να το αναλύω για μέρες ολόκληρες! Παύει να είναι δικαιολογία εν έτη 2015 και με την ενημέρωση που έχουμε πλέον.

      Μου αρέσει!

    1. Αλέκα, δεν είναι τα συγχαρητήρια που ήθελα. Καταλαβαίνεις τί θέλω να πώ. Και μην φανταστείς ότι το κάνω πάντα. Το έχω δεί άπειρες φορές και μόνο τώρα έκανα την κίνηση. Οπότε, έχω γίνει πολλές φορές συνένοχος.

      Μου αρέσει!

  9. Μάρθα μου έκανες πολύ καλά που κάλεσες την αστυνομία και ενημέρωσες. Αν το κάνουμε όλες αυτό σίγουρα η αστυνομία θα αρχίσει να το βλέπει πιο σοβαρά το θέμα. Στη δική μας περίπτωση η Α. δεν άντεχε το κάθισμα από νεογέννητη… οπότε πάντα οδηγουσα με κάποιον πίσω να την απασχολεί.. επιστρατευαμε της Παναγίας τα μάτια για να μην την αφήνουμε να κλαίει και όποτε δεν ηρεμουσε σταματούσα και την έβγαζα έξω μέχρι να συνέλθει. Ένα παράδειγμα να σου αναφέρω.. το καλοκαίρι του 14 πήγαμε διακοπές λίγο έξω από την Πάτρα, η διαδρομή πιστεύω γνωστή σε όλους… ! ένα θα σου πω… την έκανα 5,5 ώρες από το σταματά-ξεκινά! Ποτέ όμως δεν ενεδωσα να την αφήσω χωρίς κάθισμα. ΠΟΤΕ. Είναι νόμος για εμάς. Πλέον κοντεύει σχεδόν τα 3 και έχει αλλάξει πολύ… είναι ήρεμη, δεν έχω άτομο πίσω να την απασχολεί. Πάμε συνέχεια βόλτες οι δύο μας. Το συνήθισε. Της πήρα ένα άνετο κάθισμα που το διάλεξε εκείνη και δεν έχουμε θέματα. Εύχομαι ο καθένας να αντιδράσει όπως εσυ και κανένα παιδί να μην διατρέχει κίνδυνο από ανευθυνότητα των γονέων του…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ίρις μου, έτσι ακριβώς. Πάντα βρίσκεις τον τρόπο ακόμα και αν χρειαστείς 5,5 ώρες για να φτάσεις. Καλύτερα αυτό, παρά να μην ξαναπάς πουθενά με το παιδί σου. Είναι σκληρό το ξέρω, αλλά είναι η αλήθεια.

      Μου αρέσει!

  10. Και πολύ καλά έκανες Μάρθα! Σήμερα το απόγευμα πήρα τηλέφωνο την αστυνομία όταν είδα έναν ασυνείδητο φορτηγατζή να παρασύρει και να ρίχνει κάτω την μπάρα σε φυλασσόμενη διάβαση τρένου στην είσοδο της πόλης μου. Ναι, έδωσα και την πινακίδα του γιατί από το μυαλό μου πέρασε αμέσως η σκέψη πως μπορεί σε μισή ώρα να περάσει ένα άλλο αυτοκίνητο και λόγω έλλειψης μπάρας να κλείσει ένα σπίτι!!
    Δυστυχώς μας λείπει η παιδεία σε πολλά πράγματα, αλλά κάπως κάποτε πρέπει αυτό να διορθωθεί. έστω με την φοβέρα!

    Μου αρέσει!

  11. Και πολύ καλά έκανες Μάρθα! Αηδία έχουν καταντήσει πια. Τα παιδιά πρέπει να τους παίρνουν σε αυτές τις περιπτώσεις: Έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο, εγκληματική αμέλεια και δεν ξέρω και ποια άλλη κατηγορία ταιριάζει

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Τρελοτουριστάκι, φαντάζομαι στην Αγγλία είναι διαφορετικά τα πράγματα ε; Σε κάθε περίπτωση πάντως, κάτι πρέπει να γίνει. Και πραγματικά εκείνη την ημέρα, αν και έχω κι άλλες άπειρες φορές να γίνεται αυτό, δεν μου πήγαινε να μην κάνω κάτι!

      Μου αρέσει!

  12. Μάρθα, δε θέλω να σε στενοχωρήσω αλλά δε νομίζω ότι η αστυνομία μπορεί να κάνει κάτι αν δεν τους πιάσει η ίδια εκείνη την ώρα και κόψει πρόστιμο. Ίσως μια σύσταση να έκαναν τηλεφωνικώς (και αν την έκαναν), αλλά κάτι παραπάνω φοβάμαι ότι δε θα μπόρεσαν να το κάνουν.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ελίνα μου, προφανώς. Στο τηλέφωνο μου είπαν ότι το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να στείλουν σήμα στους αστυνομικούς της περιοχής μήπως κάποιος τους δει. Όπως και να έχει όμως, ακόμα κι έτσι ίσως κάποια στιγμή να οργανωθούμε όλοι λίγο περισσότερο!

      Μου αρέσει!

  13. μπραβο σου που καλεσες την αστυνομια αν και είμαι περίεργη, η αντίδραση τους (της αστυνομίας) ποια ήταν? Γιατι ξερω κι εγω, στην Ελλάδα ζούμε έκαναν κατι? Ντρέπομαι που το λέω αλλα εχω δει παρόμοια περιστατικά στο δρόμο (πρόσφατα σε μηχανάκι παιδι σχεδον 4 χρονών πίσω να προσπαθεί να κρατηθει απο τον πατέρα του!) και δεν έκανα τιποτα 😦

    Μου αρέσει!

    1. Ντίνα μου, μου είπαν ότι απλώς θα στείλουν σήμα στους αστυνομικούς που βρίσκονται στην περιοχή. Από εκεί και έπειτα δεν ξέρω τί γίνεται, αλλά έχω στο μυαλό μου να πάρω ένα απόγευμα για να ρωτήσω περισσότερες λεπτομέρειες τί κάνουν σε αυτές τις περιπτώσεις! Και να μην ντρέπεσαι. Άπειρες φορές έχω δεί τέτοια περιστατικά και δεν έκανα τίποτα. Εκείνη την ημέρα όμως για κάποιον λόγο, απλώς δεν μπορούσα να μην πάρω!

      Μου αρέσει!

  14. τους εκανες καταγγελια? μπραβο βρε Μαρθουλα! γιατι αλλοι σε τετοια φαση δε θα μιλουσαν καν! τουλαχιστον εμαθες αν εγινε κατι?

    πολυ σοβαρο θεμα επιασες και μεγαλη κουβεντα. αλλα και εγω πολλες φορες που εκλαιγε κυριως η μικρη για το καθισμα, ειχαμε ακυρωσει βολτες και τοτε εβαλε μυαλο.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  15. Αχ πόσο εκνευρίζομαι και εγώ όταν τα βλέπω αυτά. Δεν είμαι μαμά αλλά ναι με ενοχλεί. Δεν παω πουθενά χωρίς ζώνη ασφαλείας….ακόμα και σε απόσταση 100 μέτρων.
    Στο σχολείο συνεχώς μιλάω στα παιδιά…πως πρέπει να φοράνε ζώνη, να είναι στο πίσω κάθισμα. Στο μηχανάκι, ποδήλατο πάντα με κράνος κτλ κτλ.
    Οποτε έχω Γ τάξη αναλαμβάνω πρόγραμμα κυκλοφοριακής αγωγής.
    Ξέρεις πόσες φορές αναρωτιέμαι «για ποιον τα λεω;»

    Σκηνικό 1ο
    Μαμά μαθητριας μου στο σχόλασμα μου λέει να με πάνε σπίτι αφού μένουμε δίπλα δίπλα.
    Μπαίνω μέσα, βάζω τη ζώνη μου και ακούω τη μαμά να μου λέει «Τι τι βάζετε μωρέ, αφού κοντά μένουμε»
    Το παιδί πίσω να ακούει φυσικά ( χωρίς ζώνη)

    Σκηνικό 2
    Σχολάμε. Παει μαθήτρια μου να μπει στο πίσω κάθισμα. Ακολουθεί διάλογος.
    Μπαμπάς : Γιατί κάθεσαι πίσω καλέ;
    Μαθήτρια : Η κυρία είπε να καθόμαστε πίσω
    Μπαμπάς ;Η κυρία εννοεί αν πηγαίνουμε μακρυά, κάτσε μπροστά .
    (Η συγκεκριμένη οικογένεια έμενε σε χωριό 7 χιλιόμετρα απο την πόλη)

    Σκηνικό 3

    Ερχεται μαμά και μου λέει επι λέξη
    «Αχ τι μας κάνατε,τι μας κάνατε. Εχω τη μικρή και κλαίει και δε θέλει να ανέβει στην μηχανώ χωρίς κράνος. Γιατί αν πέσουμε μπορεί να χτυπήσει πολύ σοβαρά. Αμαν μωρέ κ. Αννα τα τρομάξατε τα παιδιά. Το είπε η κυρία και το είπε η κυρία…..

    Είναι και αλλα σου εγραψα τα πιο τρανταχτά. Εκείνη τη χρονιά είχα πει πως δεν προκειται να ασχοληθώ ξανά με την κυκλοφοριακή αγωγή. Μετά όμως σκέφτηκα πως έστω και ένα παιδί να αλλάξει συμπεριφορά, έστω ένα παιδί αργότερα σαν ενήλικας με θυμηθεί και βάλει τη ζώνη του αξίζει. Εστω και ένα….
    Οπως και μια άλλη χρονιά που μια μαμά ήρθε και μου είπε
    Σας ευχαριστώ. Ηθελε να κάθεται πάντα μπροστά και κάθε φορά είχαμε κλάματα και υστερίες. Την μάλωνα, την είχα βάλει με το ζόρι . Δε ξέρω τι κάνατε αλλά τώρα μπαίνει στο πισω κάθισμα και βάζει και τη ζώνη της, Προσέχει και το μωρό και μόλις εκείνο λυθεί , εκείνη το ξαναδένει.

    Πολλά σου έγραψα , ολόκληρο σεντόνι..αλλά είναι κάτι που ακόμα με θυμώνει και με απογοητεύει.

    ΥΓ Χθες ήθελα να δείρω μία. Τα μωρά στο δίπλα κάθισμα χύμα και εκείνη δίπλα να καπνίζει με παράθυρα κλειστά ( προφανώς λόγω κλιματισμού).

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Άννα, πόσα τέτοια βλέπω κάθε μέρα.. Και απλά τώρα μου έβαλες στο μυαλό και τις στιχομυθίες. Και να μην σταματήσεις να κάνεις κυκλοφοριακή αγωγή. Δυστυχώς (ή ευτυχώς) εσείς οι εκπαιδευτικοί πρέπει να διδάξετε ακόμα και εκείνα που έπρεπε εμείς οι γονείς να διδάσκουμε στα παιδιά μας.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s