Μάρθα

Ο στεναχωρημένος Παχάλης

«Μαμά κοίτα ο Παχάλης! Είναι στεναχωρημένος. Του λείπει η μαμά του κι ο μπαμπάς του. Νομίζω ότι είναι στην δουλειά.». 

Ο Παχάλης είναι ο Πασχάλης, ένα άλογο που γνωρίσαμε στις καλοκαιρινές τους διακοπές. Τον συναντούσαμε κάθε μέρα και η Δώρα φρόντιζε, σχεδόν πάντα, να μας θυμίζει για ποιόν λόγο είναι στεναχωρημένος. Αργότερα, συνειδητοποίησα ότι σχεδόν όλα τα ζώα που συναντούμε είναι στεναχωρημένα για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Και πολύ αργότερα, συνειδητοποίησα τι προσπαθεί το παιδί να μου πει.

Έπειτα ήρθε ένα απόγευμα που μου ζήτησε να της βάλω μουσική για να χορέψει. Όταν ξεκίνησε, σήκωσα το κινητό από το τραπέζι για να την τραβήξω βίντεο (δεν ήθελα να «χάσω» αυτή την στιγμή κι εξάλλου πολλές φορές την βλέπω να χορεύει). Όταν αντιλήφθηκε ότι το κρατάω στα χέρια μου, σταμάτησε αστραπιαία τον χορό και μου είπε (με όχι και πολύ ήρεμο τρόπο) να το αφήσω στο τραπέζι.

Τέλος, για να δέσει το γλυκό, διάβασα εντελώς τυχαία (ούτε κι εγώ ξέρω πως βρέθηκα τόσο πίσω) το άρθρο της Άσπας για τον «Μπαμπά σε κορνίζα» αλλά και «Μια άβολη αλήθεια για σένα γονιέ»  από την Μαρία, και οι σκέψεις με κατέκλυσαν, σχεδόν με γονάτισαν.

2 πράγματα είναι πλέον πολύ ξεκάθαρα στο μυαλό μου. 21158823492_d31dec9ae0_oΛείπουμε πολύ στην Δώρα και ο χρόνος που έχουμε μαζί (όσος κι αν είναι) θέλει να είναι αποκλειστικά δικός της.

Και κοιτάζοντας φωτογραφίες, βλέπω ότι οι «απαιτήσεις» που έχει είναι απλές. Δεν ζητάει μεγάλες βόλτες σε τεράστια πάρκα, ούτε την σούπερ εντυπωσιακή παιδική χαρά, ούτε τα πανάκριβα παιχνίδια, ούτε να περνάμε 24 ώρες το 24ωρο δίπλα της.

Θέλει απλώς να είμαστε εκεί.

Να χορεύουμε, να φτιάχνουμε το αγαπημένο της παζλ, να την βάζω πάνω στο πάγκο όταν μαγειρεύω, να χτίζουμε σπίτια με τα τουβλάκια! Και όλα αυτά με ένα και μόνο βασικό στοιχείο. Να είμαστε εκεί. Να είμαστε πραγματικά παρόντες.

Ταυτόχρονα, γνωρίζω ότι δεν είμαι τέλεια μαμά. Και νεύρα έχω κάποιες ημέρες, και κουρασμένη νιώθω και να χαζέψω στο κινητό μου θέλω. Και περισσότερο ίσως θέλω να κάτσω στο μπαλκόνι με τα πόδια πάνω στο τραπέζι και να απολαύσω ένα τσιγάρο με την ησυχία μου!

Τις υπόλοιπες ημέρες όμως, θα είμαι εκεί. Παρούσα χωρίς το κινητό στο χέρι (Εντάξει, μόνο πού και πού για καμιά φωτογραφία στα γρήγορα!).

Γιατί κάποια μέρα θα γίνω κι εγώ μαμά σε κορνίζα και η κόρη μου θέλω να με θυμάται στο πάτωμα δίπλα της και όχι με το κινητό στο χέρι.

Advertisements

29 thoughts on “Ο στεναχωρημένος Παχάλης

  1. Έχεις πολύ δίκιο Μαρθα μου, τα παιδιά μας θέλουν κοντά τους, δίπλα τους! Κι εγω το ίδιο κάνω, προσπαθώ να περνω ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά μου κι όχι να ειμαι συνέχεια με ενα κινητό στο χέρι! Καλό μήνα! Φιλιααα

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Το έχεις ε;; Εγώ δεν το έχω καταφέρει ακόμα να το κάνω εξ ολοκλήρου! Δεν είμαι όλη την ωρα φυσικά, αλλά κάποιες φορές απλώς το θέλω να χαζέψω κι εγώ να χαλαρώσω. Μήπως τελικά δεν το έχουμε αυτό το δικαίωμα;; πφφφφφ…

      Μου αρέσει!

  2. Δεν είναι μόνο το κινητό στο οποίο τεινουμε να τα ρίχνουμε ολα, ειναι πολλά ακομα και δουλειές που πρέπει να γίνουν. Κάποιες φορές πρέπει απλά να τα αφήνουμε ολα στην άκρη για αυτον τον πολυτομο ποιοτικο χρόνο. Πάντως έχω και εγώ παρατηρήσει πως πολλές φορές – όχι πάντα – το μαιμουδακι δεν θέλει ούτε βίντεο ούτε φωτογραφίες. Και το σέβομαι. Τα φιλιά μου γλυκιά μου Μάρθα

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Αχ αυτός ο ποιοτικός χρόνος,.. πονεμένη ιστορία! Και να ήταν μόνο το κινητό…είναι οι δουλειές, η τηλεόραση, ο υπολογιστής ή το ότι απλά θέλουμε να κάτσουμε στον καναπέ χωρίς να κουνηθούμε… Τα παιδιά δεν θέλουν πολλά πράγματα Μάρθα μου, όπως το είπες. Απλά θέλουν να είμαστε εκεί, για παιχνίδι, αγκαλιές και φιλιά! Το εισπράττω κι εγώ καθημερινά αυτό από τα δικά μου παιδιά…μου το ζητούν! Προσπαθώ όμως, πολύ. Χωρίς να έχω πάντα επιτυχία… Την καλημέρα μου Μαρθούλι!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Γιώτα, κι εγώ την αφήνω να παίζει μόνη της. Δεν μπορώ αλλιώς. Χρειάζομαι χρόνο και για εμένα, όσο εγωιστικό κι αν φαίνεται αυτό. Αλλά όταν είμαστε μαζί φροντίζω πλέον να είμαι εξ’ολοκλήρου μαζί της!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Συμφωνώ με την Αλεξία, η τελευταία πρόταση περιέχει όλο το νόημα – όχι μόνο του post αλλά και της μητρότητας.
    Δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι γονιός, αλλά ευτυχώς τα παιδιά μας μάς καθοδηγούν σε πολλές περιπτώσεις, όπως η μικρή σου Δώρα, και μας κάνουν όχι μόνο καλύτερους γονείς αλλά και καλύτερους ανθρώπους.

    Φιλιά και καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Λιτό, απέριττο και ταυτόχρονα τόσο μα τόσο περιεκτικό το κείμενό σου, Μάρθα μου….
    Μόλις πριν λίγες ημέρες με είχαν πιάσει πάλι οι τύψεις καθώς σκεφτόμουν πόσο λίγο χρόνο μέσα στη μέρα περνάει το Αγγελάκι μας με τη μαμά και τον μπαμπά. Στις 7 την αφήνουμε στο σταθμό, στις 5 την παίρνουμε και στις 8 έχει ήδη κοιμηθεί για βράδυ.
    Είναι δυνατόν αυτό το 3ωρο μόλις που έχω μαζί της κάθε απόγευμα να είμαι στην κουζίνα, τις δουλειές ή με το κινητό στο χέρι; Δεν μπορούμε βέβαια να το αποφεύγουμε πάντα, αλλά όσο το παλεύουμε και προσπαθούμε νομίζω ότι κερδίζουμε και εμείς και τα παιδιά μας!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Πολύ συγκινητικό αυτό που λες.Έτσι είναι απλά πράγματα θέλουν τα παιδιά και αυτή η τεχνολογίας μας έχει κατακλύσει τόσο πολύ που μας αποξενώνει τελείως και χάνουμε πολύτιμο χρόνο από τα παιδιά μας από τις οικογένειές μας.Μακάρι να καταφέρω να κόψω λίγο τα κινητά και τους υπολογιστές και να ασχολούμαι περισσότερο με τα παιδιά.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s