Μάρθα

Να χαμογελάς εαυτέ μου! Σε αγαπώ!

Θυμάμαι, για αρκετό καιρό αφού είχα γεννήσει την Δώρα δεν έδινα και ιδιαίτερη σημασία στον εαυτό μου. Είχα αφοσιωθεί/προσκολληθεί τόσο πολύ πάνω της που σχεδόν είχα ξεχάσει ότι υπάρχω. Η αλήθεια είναι ότι είναι κάπως «μεθυστικό» να ξέρεις ότι είσαι η απόλυτη ανάγκη κάποιου, αλλά μπορεί να γίνει τρομακτικό όταν ξεχνάς ότι και ο εαυτός σου σε έχει εξίσου ανάγκη. Αυτό άλλαξε κάποιους μήνες προτού μείνω για δεύτερη έγκυος (την κατάλληλη στιγμή, καθώς όταν έρθει το μπεμπάκι θα περιοριστεί ακόμα περισσότερο ο χρόνος μου) και μάλιστα τότε είχα γράψει με μεγάλο πάθος και τρομερή πίστη στον εαυτό μου την δική μου Λίστα Ευτυχίας!

Η ανάρτηση της Αθηνάς για την «δική μου ώρα» με έκανε να συνειδητοποιώ ότι τα έχω καταφέρει καλά 6 μήνες μετά την συγγραφή της Λίστας μου! Και είμαι πολύ περήφανη για μένα! Γιατί από τότε βρήκα τον πραγματικό μου εαυτό στην οικογένεια μου και έπαψα να παίζω κάθε φορά και έναν διαφορετικό ρόλο σύμφωνα με τις ανάγκες των υπόλοιπων μελών. Και πάντα έχω στο μυαλό μου την «θεωρία της μάσκας οξυγόνου» της Laura Bennet σύμφωνα με την οποία αν βρεθούμε σε ένα αεροπλάνο και αρχίσουν οι αναταράξεις πρώτα θα πρέπει να βάλουμε την μάσκα στον εαυτό μας και ύστερα στο παιδί μας (προτού γίνω μαμά αδυνατούσα να το καταλάβω!)

Έτσι λοιπόν, ξέρω πλέον τί πρέπει να κάνω συνολικά, για να είναι καλά η οικογένεια μου.

Πιθανόν να είναι ένα ερωτικό μήνυμα. Από κάποιον ερωτευμένο προς το ταίρι του.    Εμένα όμως αρέσει να το βλέπω σαν ένα μήνυμα προς τον εαυτό μου. Να χαμογελάς εαυτέ μου! Σε αγαπώ!

⇒ Το πρώτο βήμα που έκανα ήταν να χωρίσω έτσι τον χρόνο μου, ώστε να μπορώ να διαθέτω σε καθημερινή βάση το λιγότερο 30 λεπτά αποκλειστικά αφιερωμένα σε εμένα! Στην αρχή έβρισκα το 30λεπτο μου αφού κοιμόταν η Δώρα, αλλά σύντομα με κούρασε καθώς υπήρχαν βράδια που αργούσε να κοιμηθεί ή είχα κάτι άλλο στο μυαλό μου να κάνω. Έτσι λοιπόν, αποφάσισα ότι εγώ προσωπικά θα αφήσω την Δώρα για μισή ώρα την ημέρα να παίξει μόνη της ή ακόμα και να δεί τηλεόραση προκειμένου να μπορέσω να είμαι και εγώ καλά και ευχαριστημένη. Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό, αλλά θέλω τα παιδιά μου να γνωρίζουν ότι ναι μεν «η μαμά θα είναι πάντα εδώ», αλλά για να είναι εδώ πρέπει και εκείνη να φροντίζει τον εαυτό της και για να γίνει αυτό θα πρέπει να έχει τον χρόνο να το καταφέρει. Βέβαια, πλέον είμαι κάπως ελαστική στην τήρηση του 30λεπτου (οπωσδήποτε όμως 3 φορές την εβδομάδα το εφαρμόζω), αφού έχω γίνει αυστηρή και δεν διαπραγματεύομαι με τίποτα το επόμενο βήμα.

⇒ Καθώς έψαχνα στο διαδίκτυο να βρώ τρόπους να διανέμω τον χρόνο μου με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, συχνά πυκνά διάβαζα για την τεχνική της «ρουτίνας» και πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει. Έτσι λοιπόν κάθε μέρα, καθημερινές και Σαββατοκύριακα, εργάσιμες και αργίες, φροντίζω να πηγαίνω μόνη μου στην τουαλέτα (όλοι ξέρουμε πόσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό για μια μαμά) και να κάνω μια πολύ γρήγορη περιποίηση στο πρόσωπο μου. Μια ενυδατική κρεμούλα με χρώμα, λίγη μάσκαρα και ένα λιπ γκλος και είμαι έτοιμη ακόμα και αν σκοπεύω να μείνω μέσα στο σπίτι!

⇒ Μια ακόμα ρουτίνα που έχω καθιερώσει είναι μια φορά την εβδομάδα να απολαμβάνω σπά στο σπίτι μου! Μια γεμάτη μπανιέρα με καυτό νερό και αρωματικά έλαια. Μπορεί να ακούγεται πολυτέλεια, αλλά πραγματικά δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν μπορούμε να βρούμε περίπου μια ώρα την εβδομάδα (ή έστω τον μήνα) για να κάνουμε αυτό το δώρο στον εαυτό μας!

Με κακομαθαίνω! Συνήθως, όταν είχα κάποια παραπάνω χρήματα τα οποία δεν έπρεπε να πάνε σε υποχρεώσεις, έκανα δώρα στην κόρη μου ή στον άντρα μου. Πράγματα που δεν είχαν άμεση ανάγκη, αλλά το έκανα για να τους ευχαριστήσω. Τώρα πια, διαιρώ το ποσό διά του τρία και ότι βγεί! Και φυσικά κάποιες φορές το κρατάω όλο για εμένα!

⇒ Λέω πιο συχνά όχι! Μπορεί να φαίνεται εύκολο για κάποιους, αλλά για εμένα ήταν το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο. Είτε στο σπίτι, είτε στην δουλειά, είτε οπουδήποτε, πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα θέλει κάτι. Το αποτέλεσμα ήταν να λέω ναι στους άλλους και μόνιμα όχι στον εαυτό μου! Επιπλέον, παρατήρησα ότι ενώ κάποια πράγματα η Δώρα μπορούσε να τα κάνει μόνη της, είχε σταματήσει να τα κάνει μόνο και μόνο γιατί της τα έκανα εγώ (ας μην μιλήσω για τα πράγματα που μπορούν οι ενήλικες να κάνουν μόνοι τους!) Όχι λοιπόν σε όσα δεν θέλω να κάνω, σε όσα δεν χρειάζεται να κάνω και σε όσα μπορούν οι άλλοι να κάνουν μόνοι τους.

⇒ Λέω πιο συχνά ναι! Και όχι δεν έρχεται σε καμία αντίφαση με το να λέω πιο συχνά όχι! Αντιθέτως, είναι πλήρως εναρμονισμένα. Διότι όταν επιλέγω προσεκτικά που θα πώ όχι, τελικά μου μένει χρόνος να πω πιο πολλά ναι! Παράδειγμα, λέω όχι στο να μαζεύουμε μαζί με την Δώρα τα παιχνίδια της (την στιγμή φυσικά που ξέρει να το κάνει μόνη της) γιατί έτσι μπορώ να κάνω κάποια άλλη δουλειά ή να απολαύσω το ημερήσιο 30λεπτο μου και όταν τελειώσουμε και οι δύο μπορούμε να κάνουμε κάτι μαζί χωρίς να με πιέζουν οι σκέψεις ότι κάτι άλλο πρέπει να γίνει πρώτα!

Αποδέχτηκα ότι έχω το δικαίωμα να νιώθω εξαντλημένη, να έχω νεύρα, να μην έχω όρεξη. Γιατί απλά είμαι άνθρωπος. Και θα υπάρξουν ημέρες που δεν θα παίξω με το παιδί μου, που δεν θα μαγειρέψω, που δεν θα τακτοποιήσω και απλώς θα βουλιάξω στον καναπέ μου. Μάλιστα κάπου είχα διαβάσει, ότι έχει γίνει μια έρευνα η οποία υποστηρίζει ότι εξαντλημένος γονιός είναι ο καλός γονιός.

⇒ Γράφω πολύ! Άλλα τα δημοσιεύω εδώ, άλλα στο Tumblr και άλλα τα κρατάω για εμένα! Αλλά φροντίζω σε καθημερινή βάση να γράφω. Έστω μια πρόταση, έστω να προσπαθώ να βρώ μια ωραία λεζάντα σε κάποια φωτογραφία που τράβηξα! Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνω πάντα να χαλαρώνω, να αποφορτίζομαι και να ξεδιαλύνω τα συναισθήματα μου.

Κάθε μέρα φροντίζω να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι τον αγαπώ!

Και ότι τελικά μου πάει πολύ να χαμογελάω! 

Advertisements

27 thoughts on “Να χαμογελάς εαυτέ μου! Σε αγαπώ!

  1. Αχ εγώ να δω πότε θα το εφαρμόσω όλο αυτό….Αν κ νομίζω η αρχή έχει γίνει ήδη αφού κάθε Τρίτη αφιερώνω 1 ώρα στην ψυχοθεραπεία και κάθε Παρασκευή η μικρή μένει στην μαμά μου (βέβαια κάνω δουλειές και γενική στο σπίτι- μήπως να χώσω εκεί ένα μισαωράκι μόνο για μένα???).

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Συμφωνω απολύτως σε όσα λες και τα εφαρμόζω κι εγω πάνω-κατω! Και εγω την πέρασα αυτη τη φάση της προσκόλλησης με την πρώτη μου κόρη και μου πήρε καιρό να ξαναγίνω ο εαυτός μου (μάλιστα είχα πάρει και 20 κιλά που αποφάσισα μετά απο 4 χρόνια να τα χάσω επιτέλους) Ένα είναι σίγουρο, όταν είναι καλα η μαμά, είναι και τα παιδιά!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Μάρθα μου η ρουτίνα είναι πολύ σημαντική και για την ψυχολογία και για άλλες λειτουργίες του ανθρώπου. Εμένα η ύπαρξη της με βοηθά συν των άλλων να μειώσω και το άγχος μου. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και αυθόρμητες στιγμές. Και επίσης προσπαθώ και εγώ να γράφω κάθε μέρα και ας μην τα δημοσιεύω πάντα.
    Εμένα προσωπικά μου άρεσε η ανάρτηση σου πάρα πολύ και νομίζω ότι ειδικά νέες μανούλες που ακόμα ψάχνουν τον ρυθμό τους θα τις βοηθήσει, αλλά το κεντρικό σου μήνυμα ότι είναι καλό να εστιάζουμε και στον εαυτό μας για να έχουμε δύναμη να κάνουμε ευτυχισμένους και τους άλλους, είναι κάτι που όλοι μας πρέπει να κρατάμε στο μυαλό μας.
    Σε φιλώ γλυκά! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Αν και δεν έχω γίνει ακόμα μανούλα πιστεύω ότι, όπως λες, είναι απαραίτητο να κρατήσουμε κάποια ενδιαφέροντα ή κάποιο χρόνο δικό μας που δεν έχει σχέση με το παιδί. Μπορεί βέβαια τους πρώτους μήνες (ή τα πρώτα 3 χρόνια) να είναι λίγο αδύνατον, αλλά όσο μεγαλώνει νομίζω πως είναι καλό να διαχωρίζουμε τον χρόνο που αφιερώνουμε σε αυτό και το χρόνο που αφιερώνουμε σε εμάς προσωπικά ή στη σχέση μας με τον σύντροφό μας. Εχω την τάση να «κοιτάζω πάντα μακριά», όπως λένε, και ξέρεις τί με φοβίζει. Να κάνω με το καλό παιδιά, να φτάσουν σε ηλικία που θα φύγουν από το σπίτι και μετά να με πιάσει κατάθλιψη που έμεινα μόνη. (Κάτι που το παρατηρώ συχνά πυκνά γύρω μου). Γι’ αυτό σκέφτομαι ότι καλύτερα να διατηρήσω παράλληλα και κάποιο χόμπι (τη συγγραφή εν προκειμένω) ώστε όταν με το καλό έρθει εκείνη η ώρα να μην νιώσω «μόνη» ή ότι ξαφνικά η ζωή μου «τελείωσε».

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Συναναστέφομαι με μανούλες και έχω να πω ότι αυτό που έχω διαπιστώσει Εγώ αλλά και οι ίδιες από τις συζητήσεις μας, είναι να αφιερώνουεν χρόνο στον εαυτό τους, να κάνουν πράγματα που αγαπάνε και τις χαλαρώνουν…. έτσι μόνο θα είναι καλά πρώτα απ’ όαλ οι ίδιες και μετά για τα παιδιά, τον άντρα τους/σύντροφο. Κια δεν είναι καθόλου εγωιστικό, είναι απλά ανάγκη για την μοναδική ζωή του καθενός ως άτομο, ως μονάδα κι ύστερα ως ομάδα. Όταν η μαμά είναι καλά, τότε είναι και τα παιδιά. Το αντίθετο; Είναι αυτονόητη η απάντηση. Σε φιλώ Μάρθα μου και χαίρομαι που προσπαθείς να τα καταφέρεις και να βρεις ισορροπία, και αυτό είναι το κλειδί.
    Καλό ξημέρωμα!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Μπράβο Μάρθα μου! Νομίζω πως στο έχω ξαναπει με άλλη αφορμή, αλλά όταν καταφέρουν οι γονείς, οι μαμάδες συγκεκριμένα να διώξουν από πάνω τους τις ενοχές και να αγαπήσουν τον άνθρωπο που αγαπούν τα παιδιά τους, θα γίνουν καλύτερες σε όλα. Πολλά φιλάκια και συνέχισε!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s