Δώρα

Ένας κροκόδειλος στο σπίτι μας

Σήμερα επέστρεψα στο γραφείο μετά από 2 μήνες αναρρωτικής άδειας. Μια ημέρα με πολλά συναισθήματα και πολλές σκέψεις. Και τώρα που η Δώρα κοιμήθηκε, το σπίτι ησύχασε και το κορμί χαλάρωσε.. το μυαλό άρχισε να τρέχει. Στις λεπτομέρειες της ημέρας.

Η ημέρα ξεκίνησε πολύ καλά! Είχα προετοιμαστεί βλέπεις κατάλληλα και είχα φροντίσει από την προηγούμενη, ώστε να έχω όσο το δυνατόν καλύτερο ξεκίνημα!

Στο γραφείο, όσον αφορά την προσαρμογή μου, τα πράγματα σε γενικές γραμμές πήγαν όπως τα περίμενα. Αυτό όμως που με εξέπληξε (και που νομίζω δεν θα σταματήσει ποτέ να μου κάνει εντύπωση) είναι το πόσο διαφορετικά αισθήματα είδα στα μάτια συναδέλφων. Από το πιο κακό μέχρι το πιο καλό! Μερικά τα περίμενα και άλλα τα υποψιαζόμουν. Αυτά όμως που με ενόχλησαν περισσότερο ήταν εκείνα τα βλέμματα που δεν πίστευα ποτέ ότι θα δω. Εκείνες οι κουβέντες που άκουσα κατά λάθος πίσω από την πλάτη μου.

Όπως και να έχει το τελείωμα της εργάσιμης ημέρας με βρήκε για ακόμα μια φορά κουρασμένη και απογοητευμένη από κάποιους (αλλά ελπίζω αυτή την φορά να το πάρω το μάθημα μου), αλλά και χαρούμενη και γεμάτη από κάποιους άλλους (και ελπίζω να τους δείξω πιο ξεκάθαρα αυτό μου το συναίσθημα).

Η επιστροφή στο σπίτι ήταν κι αυτή ξεχωριστή σήμερα. Γύρισα γεμάτη ενέργεια και κέφι να ασχοληθώ με τα πάντα. Με το σπιτάκι μου, με τον εαυτό μου! Μαγείρεψα, σιδέρωσα, έκανα το μπανάκι μου (με όλη την ιεροτελεστία με κρέμες και αρώματα που έχω εντάξει στην καθημερινότητα μου) και το βράδυ αφιέρωσα μια ωρίτσα και κάτι στο αγαπημένο μου bloggάρισμα!

Φυσικά το κοριτσάκι μου κατείχε μια ιδιαίτερη θέση στο απόγευμα αυτό, καθώς μετά από δύο μήνες που συνήθιζα να την παίρνω εγώ από τον σταθμό και να γυρνάμε σπίτι νωρίς, σήμερα ένιωσα τρομερά έντονα αυτή την αλλαγή. Έτσι λοιπόν, της αφιέρωσα χρόνο, να παίξουμε, να συζητήσουμε, να ζωγραφίσουμε!

Όταν δε, της έδωσα τις καινούριες χρωμοσελίδες που εκτύπωσα, έτρεξε στο δωμάτιο, πήρε τις μπογιές και το σκαμπό της και στρώθηκε στο σαλόνι για να ζωγραφίσει (έτσι βρήκα τον χρόνο να ασχοληθώ και με όλα τα άλλα!). Η χαρά της κάθε φορά που χρωμάτιζε ολοκληρωμένα κάποιο κομμάτι της ζωγραφιάς ήταν απερίγραπτη! Ερχόταν κοντά μου, να μου κάνει «έκπηξη» και να κολλήσουμε πέντε για την επιτυχία της!

25086142086_675c828f14_o.jpg

Και τώρα που κοιμήθηκε και κάθισα να φωτογραφίσω τις σημερινές της δημιουργίες, συνειδητοποίησα πόσο έχει μεγαλώσει! Και πόσο αλλάζει μέρα με την μέρα! Είναι ένα παιδί τρυφερό, ευγενικό, με δυναμικό χαρακτήρα αλλά αυτό που διακρίνω περισσότερο είναι η καλή της ψυχή (κάτι που δεν μαθαίνετε, αλλά το έχεις μέσα σου!)

Και στην συνέχεια για κάποιον ανεξήγητο λόγο δημιουργήθηκε όλη αυτή η ανάρτηση. Είναι που έχω πολύ έντονα στο μυαλό μου το πόσο αυθόρμητα γράφει γενικά η Ελίνα και η Γιάννα και είναι το παράδειγμα μου! Που πιάνονται από μια μικρή λεπτομέρεια και γράφουν,γράφουν,γράφουν. Είναι που κάποτε κι εγώ έτσι ήμουν, αλλά το κάπου στην διαδρομή το ξέχασα.

Είναι που σήμερα, ένιωσα τόσα πολλά συναισθήματα, τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, σε τόσες λίγες ώρες.

Κι ένα κουίζ για δυνατούς λύτες!

Τι έχει ζωγραφίσει η Δώρα;

24744804989_d5ae390f9d_o.jpg

Η απάντηση; Ο τίτλος της ανάρτησης!

(Είναι η πρώτη φορά που θα πατήσω το κουμπί της δημοσίευσης χωρίς να το σκεφτώ περισσότερο!)

Advertisements

24 thoughts on “Ένας κροκόδειλος στο σπίτι μας

  1. Όποτε βλέπω παιδικές ζωγραφιές συγκινούμαι! Είναι υπέροχο να ξετυλίγουν την φαντασία τους στο χαρτί και μερικές φορές που δεν μπορούμε να διακρίνουμε το αυτονόητο για εκείνα, είναι επειδή λησμονήσαμε ένα κομμάτι της παιδικής μας αθωότητας. Υπέροχος, ο κροκόδειλος της κόρης σου! Όσο για τα σχόλια , θα κρατούσα μόνο όσα δεν είναι κακοπροαίρετα, συμβαίνουν παντού σημασία έχει να μην επηρεάζουν αρνητικά την καθημερινότητά μας. Καλή συνέχεια με όμορφα πρωινά!

    Μου αρέσει!

  2. Καταρχάς με συγκινεις με την αναφορά σου, αλλά κυρίως για την αγάπη σου…Στο έχω πει και άλλες φορές νομίζω πως αγαπώ τις αυθόρμητες εξομολογησεις, την ικανότητα να βλέπεις το αόρατο στο μάτι και να του δίνεις την αξία που του αρμοζει. Εσύ το έχεις αυτό. Πολύ. Έπηρεαζεσαι όμως εύκολα από πιθανό αρνητισμο γύρω σου και κάνεις πίσω. Η αλήθεια είναι όμως πως δεν μπορούμε να αρεσουμε σε όλους και οι άνθρωποι που έχουν αρνητισμο θα τον έχουν και θα τον εκφράζουν ότι και να κάνουμε εμείς. Μα ότι και να κάνουμε. Οπότε δεν μας αφορούν, τελεία. Εσύ οφείλεις να εστιάσεις στα θετικά μιας και διανυεις μια απο τις πιο ιερές στιγμές σου. Το έμβρυο διαμορφώνετε σαν χαρακτήρας από τώρα, επηρεασμένο απο την δική σου ψυχολογία. Το πιστεύω ακράδαντα αυτό. Όσο για την ζωγραφια την λάτρεψα… Θυμήθηκα χτες που μουτζουρωνε ο Δημήτρης – Γεράσιμος τον πίνακα έφτιαχνε κατι σαν μικρές ράγες τρένου και όταν τον ρώτησα τι φτιάχνει μου είπε τον Αγιο Βασίλη με το έλκηθρο του! Μάλιστα σκεφτόμουν να το κάνω ανάρτηση γιατί μετά συνέχισε να μου περιγράφει με ματιά που ελαμπαν όλα όσα αυτός έβλεπε σε αυτή την ζωγραφιά που εγώ διέκρινα μόνο γραμμές και μουτζούρες!! Σε φιλω γλυκα, think pink and write without second thoughts!

    Μου αρέσει!

  3. Καλά έκανες και δεν το πολυσκέφτηκες! Είναι ένα αληθινό, αυθόρμητο κείμενο που μου δημιουργεί πολύ όμορφα συναισθήματα! Αχ είναι υπέροχες αυτές οι στιγμές-οι ποιοτικές στιγμές- με τα παιδιά μας! Και όταν θα έρθει και το μωράκι σας θα είναι ακόμαπιο όμορφα όλα! Πιο γεμάτα! Φιλάκια, γλυκιά μου Μάρθα, και να μη σκέφτεσαι ποτέ δεύτερη φορά αυτά που σου χαλάνε τη διάθεση!!!

    Μου αρέσει!

  4. Να μην το σκέφτεσαι καθόλου!
    να το πατάς άμεσα το κουμπί της δημοσίευσης σε τέτοια κείμενα!
    (εγώ, πάντως, έτσι κατέληξα… και δεν το μετανιώνω, τουλάχιστον γι αυτό που εισπράττω από τους άλλους- ελπίζω και εκείνοι να παίρνουν κάτι θετικό).

    Μάρθα μου, καλή προσαρμογή και πάλι με τη δουλειά και να κρατάς μέσα σου μόνο τα θετικά- τα άλλα δεν έχουν χώρο στην ψυχούλα σου, ειδικά τώρα που μεγαλώνει μέσα σου ένα πλασματάκι που όλα τα νιώθει και τα «ρουφάει».
    (ξέρεις ότι σου τα γράφω αυτά με όλη μου την αγάπη- όχι σαν «μάθημα», αλλά και εμένα μου τα έλεγαν πριν λίγους μήνες και με βοηθούσαν).

    σε φιλώ γλυκά και σου στέλνω μια ζεστή αγκαλιά

    Μου αρέσει!

  5. Καλή επιστροφή και προσαρμογή στη νέα κατάσταση! Μην δίνεις σημασία και μην επηρεάζεσαι αρνητικά από κανέναν! Δεν αξίζει τον κόπο!!! Κάποιοι στο τέλος μένουν μόνο με την κακία τους! Η ζωγραφιά της μικρής σου όλα τα λεφτά!!! Σε φιλώ!!!

    Μου αρέσει!

  6. Εγώ σε ένα θα μείνω μόνο. Ωραίο παράδειγμα με διάλεξες. Πολυλογού θέλεις να γίνεις, παιδί μου; Mην το κάνεις. Πολλές οι αρετές των λίγων λέξεων. Δεν έχω χρόνο να βρω τώρα το σχετικό απόφθευγμα που έχω φυλάξει στα τευτέρια μου. Θα στο πω άλλη φορά. Δεν είναι από τα γνωστά.
    H ζωγραφιά είναι ή ψάρι ή μια κυρία πατάτα. Δεν ξέρω γιατί με μπερδεύει το αυτοκόλλητο. 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s