Μάρθα

Μιας μετακόμισης, μύριες σκέψεις έπονται

Ημέρες αυτοβελτίωσης θα είναι καθώς φαίνεται οι επόμενες. Η Ελίνα μας βάζει σε τάξη με την εργασία της, στην οποία θα συμμετέχω κι εγώ.

Ο στόχος που έθεσα εγώ είναι να σταματήσω να βιάζομαι. Εδώ και μέρες έχω ξεκινήσει την εργασία μου και τώρα θα παραταθεί μέχρι την 1η Μάρτη όπου και θα γράψω για το τί κατάφερα τελικά!

Εκτός από τάξη όμως με έβαλε και σε σκέψεις, σκέψεις οι οποίες ήρθαν και κούμπωσαν άψογα με την σημερινή ημέρα.

Σήμερα λοιπόν μετακόμισα. Νέο γραφείο για εμένα και λίγο διαφορετικά καθήκοντα καθώς όσο βαραίνω τόσο πιο δύσκολο είναι να αντεπεξέλθω!new_working_space.jpgΗ μετακόμιση αυτή έχει σαν αποτέλεσμα να έρθω αντιμέτωπη με ανθρώπους και καταστάσεις που επιμελώς απέφευγα (σχεδόν από την αρχή που έχω έρθει στην εταιρία) καθώς μας χώριζε ένας τοίχος.

Ανθρώπους που δεν έχουμε τίποτα κοινό αφενός (το οποίο από μόνο του δεν είναι κακό) αφετέρου όμως υπάρχει μια αντιπάθεια (αρκετά έντονη θα έλεγα αλλά και αμφίδρομη).

Ήδη από το πρωί έχω συγκρατήσει αρκετές φορές την αντίδραση μου, καθώς και αντιδράσεις είδα αλλά και μισόλογα άκουσα. Και από την μία χαίρομαι που δεν έχω αντιδράσει γιατί δεν θέλω να δώσω κανένα δικαίωμα μιας και εδώ είναι χώρος εργασίας, από την άλλη όμως επηρεάζομαι πάρα πολύ εύκολα και το κρατάω μέσα μου. Θυμώνω, φουσκώνω, ξεφυσάω και συνήθως θα ξεσπάσω στα λάθος άτομα!

Ήρθε όμως και μια ακόμα εκδοχή, που δεν την είχα σκεφτεί! Ναι δεν με αφορά το πώς με βλέπουν οι άλλοι, ούτε το αν με συμπαθούν ή όχι. Αλλά το να με περνάνε για χαζή, επειδή έχουν μερικά χρόνια παραπάνω από εμένα ή διαφορετικό πτυχίο από εμένα, με εκνευρίζει πάρα πολύ! Και ίσως τελικά δεν πρέπει να το επιτρέψω άλλο αυτό.

Έτσι λοιπόν, μια ακόμα εργασία που θέτω στον εαυτό μου, είναι να καταφέρω να συνδυάσω όλα τα παραπάνω! Και να μην αντιδρώ υπερβολικά αλλά και να μην αφήνω να περνάνε κάποια πράγματα που με υποτιμούν σαν άνθρωπο.

Καμία ιδέα;

Νυχτερινό update μετά απο τον εσωτερικό αποφορτισμό μου:

Μια δύσκολη ημέρα φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της και εγω «οφείλω» στον εαυτό μου να ξαπλώσω ήρεμη.

Ετσι μετά απο πολυ σκέψη και συζήτηση, κατέληξα σε κάτι που μου είχε πει και πιο παλιά ένας φίλος.

Εγω φτιάχνω το περιβάλλον στο οποίο ζω. Αν εγω θεωρώ οτι ο απέναντι μου εχει πρόβλημα μαζί μου, τότε θα τον κάνω να εχει πρόβλημα.

Αν όμως θεωρήσω οτι το πρόβλημα ειναι δικό του και ανεξάρτητο απο εμένα (προσωπικοί, οικογενειακοί, επαγγελματικοί λόγοι) κερδίζω την ηρεμία μου.

Το βγάζω απο πάνω μου, δεν φορτώνομαι τα συναισθήματα των άλλων και ετσι μπορώ να επικεντρωθώ στην δική μου πραγματικότητα.

Advertisements

26 thoughts on “Μιας μετακόμισης, μύριες σκέψεις έπονται

  1. απλα χαμογελα…κανει τους αλλους να ανησυχουν! πιστεψε με 🙂

    και οσο για όλα τα υπόλοιπα, αμα κανεις τη δουλεια σου καλα κ γενικα αντιδρας μια χαρα (μη σε παρασυρουν) τοτε οχι μονο δεν εχεις να φοβηθεις τιποτα αλλα τους αγχωνεις κιολας 🙂

    Μου αρέσει!

  2. Μάρθα μου ξύσε τον ποπό σου..εγώ θα σου έλεγα να απαντήσεις ευγενικά και αν συνεχίζει να σε ενοχλεί αυτή η κατάσταση να μιλήσεις στον προιστάμενό σου..από την άλλη..είπες θα βρεθούμε!αντε πότε..αν γεννήσεις μετά ζήτω που καήκαμε!

    Μου αρέσει!

    1. Εύη μου, τί σημαίνει να ξύσω τον ποπό μου;; χαχαχα! Πολύ μου άρεσε όμως! Τελικά δεν άντεξα και ξέσπασα και έγινε χαμός και ξαναγύρισα στην παλιά μου θέση και έχω και την ησυχία μου! 🙂
      Το μάθημα μου όμως το πήρα!

      Μου αρέσει!

  3. Nαι. Να μην ασχολείσαι. Όπως δε σε αφορά τι πιστεύουν για εσένα, έτσι δε χρειάζεται να σε αφορά αν σε περνούνε για χαζή και νομίζουν ότι δεν καταλαβαίνεις. Οτιδήποτε άλλο απλώς θα σε βγάλει ζημιωμένη. Πάρε και το ρητό σου για να έχεις να τα θυμάσαι καλύτερα (εγώ με κάτι τέτοια έρχομαι στα ίσα μου για να καταφέρνω να κοιτάω το δικό μου δρόμο και τίποτα άλλο): Υou can’t win an argument, You can΄t because if you lose it, you lose it; and if you win it, you lose it. (Dale Carnegie….αν είμαι σωστή) Για να θυμόμαστε να μην ξεκινάμε αντιπαραθέσεις όταν δε χρειάζεται να τις ξεκινήσουμε. Κοιτάμε μέσα μας, φτιάχνουμε τη δική μας αυτοπεποίθηση για να μη μας ενοχλούν όλα αυτά. Θα το βάλουμε στόχο μας – αν αρέσει και σε εσάς – μια άλλη εβδομάδα γιατί όλοι μας το χρειαζόμαστε αυτό.

    Μου αρέσει!

    1. Ελίνα, σε αυτές ακριβώς τις σκέψεις κατέληξα χθες! Είχα διαβάσει ήδη το σχόλιο σου με το ρητό και μάλλον επηρεάστηκα! Τελικά κατέληξα ότι εγώ έχω την ευθύνη, γιατί τα παίρνω όλα προσωπικά. Αυτο που πρέπει να κάνω είναι να κερδίζω τις δικές μου προσωπικές μάχες. Εξάλλου, όπως λέω τελευταία, ο χειρότερος μου εχθρός με κοιτάει στον καθρέφτη!

      Μου αρέσει!

  4. Εγώ θα σου έλεγα να μην επιτρέπεις, με ευγενικό τρόπο, να σε αμφισβητούν πάνω στη δουλειά και από εκεί και πέρα το τι πιστεύουν για σένα δε σε αφορά. Πολλές φορές ο κόσμος που στερείται ευφυΐας ή φοβάται τον ανταγωνισμό, γιατί ξέρει πως υπάρχει κίνδυνος να χάσει ο ίδιος άσχετα αν προς στιγμή δείχνει να κερδίζει, χρησιμοποιεί βρόμικους τρόπους και κόλπα. Βλέπεις ο πολιτισμένος διάλογος είναι και θέμα παιδείας!

    Άμα ξέρει ότι ενόχλησε και νευριάζεις εύκολα είναι η καλύτερη του και αυτομάτως γίνεσαι εύκολο θύμα. Μην ασχολείσαι με ρηχούς και κενούς ανθρώπους, αγνόησε τους αν μπορείς και ας του να γαβγίζουν μόνοι τους!! Αργά ή γρήγορα φαίνεται η ποιότητα του κάθε ανθρώπου..
    Και εγώ άργησα να το καταλάβω αυτό και αφού τη πάτησα μία δύο φορές έβαλα μυαλό και έχω αφήσει αρκετούς να αναρωτιούνται!!! Φιλιά!!

    Μου αρέσει!

    1. Ελεάνα, ευτυχώς δεν έχει υπάρξει θέμα σωστής δουλειάς. Απλώς αντιπάθεια που κάποιοι δεν μπορούν κρύψουν! Τέλοσπαντων, την έκανα την έκρηξη τελικά χθές, επέστρεψα ευτυχώς στην κανονική μου θέση και ηρέμησα αρκετά! Τουλάχιστον θα με αφήσουν στην ησυχία μου!

      Μου αρέσει!

  5. Χαμογέλα…κάνει τους άλλους να ανησυχούν! Και δείξε τι αξίζεις με τα αποτελέσματα της δουλειάς σου.Έναν χρόνο με είχαν απομονωμένη , αλλά τώρα…
    Αυτό έκανα εγώ.Τα φιλιά μου και καλή υπομονή!

    Μου αρέσει!

  6. Είμαι η πλέον ακατάλληλη να δώσω συμβουλή γιατι είμαι ιδια και χειρότερη και δε μπορω να το αλλάξω-κοντρολάρω….Επίσης δεν θα σου πω «υπομονη» γιατι βαρέθηκα να το ακούω και αν τον βρω αυτόν του το επινόησε θα τον μπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπ χαχαχα….Θα συμφωνησω με την ALECACRAFTAHOLIC ΧΑΜΟΓΕΛΑ!!!!

    Τα φιλιά μου!

    Μου αρέσει!

  7. εχω περασει τα ίδια και ειναι ψυχοφθόρο αυτό!
    Όπου σε παιρνει ,πέτα κι εσυ καμιά μπηχτή ,αν εισαι σιγουρη όμως πως δεν θα συγχιστείς και πάντα κάτι οφθαλμοφανές πάνω στη δουλειά ή τη συμπεριφορά τους απέναντι σ’εσένα!Στη δουλειά δεν γίνεται να το βουλώνεις για πάντα!
    Όχι καθημερινά!Προσπαθησε να αδιαφορεις!Εγω δεν ειμαι της άποψης να μου φερονται έτσι και να τα ανεχομαι! Μια φορά μίλησα και το βούλωσαν όλοι!Με άφησαν και στην ησυχία μου ,αλλά τουλάχιστον είχα έναν -δυο συμπαραστάτες και αυτό βοηθά περισσοτερο την ψυχολογία!
    Για τα υπόλοιπα θα μιλά η δουλειά σου ,άστους να σκυλιάσουν!

    Να πηγαίνεις πάντα και καθημερινά με το καλύτερο και μεγαλύτερό σου χαμόγελο!Να δείχνεις χαρούμενη ,ψηλά το κεφάλι ό,τι κι αν συνεχίσουν να λένε!
    Οι ζηλιάρηδες δεν σταματούν ποτέ ,αλλά φοβούνται την ευτυχία του άλλου !
    Αυτά τα ολίγα χαχαχαχα

    Μου αρέσει!

    1. Νάσια, κι εμένα δεν μου μιλάνε σήμερα, αλλά όπως λες βρήκα την ησυχία μου. Συμπαραστάτες έχω, συναδέλφους που με νοιάζονται και τους νοιάζομαι έχω και πλέον σήμερα πιο ήρεμη σκέφτομαι ότι δεν θα κάνω την χάρη σε κανέναν. Εχθές έχασα την υπομονή μου και τελικά το έχασα το δίκιο μου!

      Μου αρέσει!

  8. Α, έλα αύριο να διαβάσεις ένα ποστ που έχω γράψει γιατί για σένα (για μένα, για πολλές από εμάς) μιλάει! Η δική μου στάση απέναντι σε παρόμοιες καταστάσεις είναι η ψυχρή αδιαφορία – που κάνεις και τον άλλο τούρμπο και τον βλέπεις να βγάζει καπνούς από τα αφτιά.
    Κάνε εσύ τη δουλειά σου σωστά, να είσαι ευγενική όσο πρέπει για να μην μπορεί κανείς να πει κουβέντα, και άσε τους να βράζουν στο ζουμί τους. Απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργήσουν όλα αυτά είναι να καταφέρεις να αδιαφορείς πραγματικά γι’ αυτά που σε ενοχλούν. Τότε το έχεις κερδίσει το παιχνίδι.

    Μην αφήνεις κανέναν να σε ρίχνει ψυχολογικά!
    Φιλιά πολλά
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Μου αρέσει!

  9. Νομίζω είναι ότι χειρότερο να δουλεύεις σε ένα περιβάλλον όχι και πολύ φιλικό…το είχα ζήσει και εγώ αυτό κάποια στιγμή και είχα φτάσει σε σημείο, να μην θέλω να πηγαίνω στη δουλειά….ήταν πολύ δυσκολο να μην δίνω σημασία, διότι ανεκαθεν τα πήγαινα καλά με όλους και τότε λόγο των καθηκόντων που είχα ξαφνικά ήμουν η περίεργη…απλά έκανα υπομονή, προσπαθούσα να είμαι ήπιων τόνων από ένα σημείο και μετά και δεν ερχόμουν σε αντιπαράθεση με κανέναν..είχα ψιλοηρεμήσει, αλλά οι σχέσεις με όλους ήταν τυπικές…τελικά κάποια στιγμή άλλαξα γραφείο και συναδέλφους και πλέον έχοντας την προηγούμενη εμπειρία, δεν έπαθα ξανά τα ίδια…θέλω να πω ότι θέλω αρκετό χρόνο να γνωρίσω τους συναδέλφους μου και από εκεί και πέρα ξεχωρίζω ποιος είναι για μένα και ποιος όχι.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s