Κ.

Κ. μιας εβδομάδας. 

Σήμερα τα ξημερώματα η μικρή Κ. έγινε 1 εβδομάδας ακριβώς. Όχι δεν θα κάνω αυτα που κοροϊδεύω (να μετράω κάθε ωρα του παιδιού μου), αλλά το γράφω γιατί εμένα μου φαίνεται ήδη σαν αιώνας.

Οι ημερες στο μαιευτήριο πέρασαν εξαιρετικά γρήγορα. Εδω που τα λέμε βέβαια ηταν και εξαιρετικά λίγες. Δευτέρα μεσάνυχτα μπήκα, Πέμπτη πρωί βγήκα. Αλλά όπως και να εχει πέρασαν πολυ γρήγορα. Με ενα μωρο πολυ ήρεμο, που έτρωγε και κοιμόταν και άρα κοιμόμουν κι εγω και φανταζόμουν την καθημερινότητα με την Δώρα μου υπέροχη.
Επιστρέφοντας στο σπιτι τα πράγματα έγιναν λιγο διαφορετικά απο οτι τα περίμενα. Δεν ξέρω εάν γενικά τα μωρα ειναι άνθρωποι της νύχτας, ο δικός μας ανθρωπάκος όμως ηταν 100%! Αυτο τις πρώτες 5 ημερες! Μετα έγινε και του πρωινού και του μεσημεριού και του απογεύματος και της νύχτας.

Με μαραθώνιους θηλασμούς, ειναι όλη την ημέρα κολλημένη πάνω μου. Κάτι το οποίο δεν με ενοχλούσε μεχρι που κατάλαβα οτι η απόλυτη ευτυχία απο την απόλυτη απελπισία είναι μια μικρή στιγμή δρόμος. Και αυτή η στιγμή ήρθε όταν η Δώρα μου ζήτησε αγκαλίτσα κλαίγοντας γοερά επειδή χτύπησε ίσα ίσα το πόδι της και φυσικά εγω εκείνη την ωρα θήλαζα και δεν μπορούσα. Και βούρκωσε και ξάπλωσε δίπλα μου και αποκοιμήθηκε με παράπονο.

Και από εκείνη την ώρα εγώ είμαι στεναχωρημένη και σκέφτομαι οτι τελικά για ακόμη μια φορά τίποτα δεν ειναι ιδανικό. Όσο κι αν οργανώνω πράγματα στο κεφάλι μου, όσο και να πιστεύω οτι θα τα καταφέρω τελικα έρχεται αυτή η στιγμή που ολα ανατρέπονται και βιώνεις την απόλυτη απελπισία.

Η πρώτη εβδομάδα λοιπόν εχει απο όλα. Και πολυ ωραίες στιγμές αλλά και πολυ άσχημες. Και χαμόγελα και κλάμματα. Και στιγμές χαλάρωσης αλλά και στιγμές απελπισίας. Στιγμές που νιωθω να λατρεύω την μικρή Κ. αλλά και στιγμές που απλώς την ταΐζω για να κοιμηθεί και να λατρέψω πάλι απο την αρχή την Δώρα μου!

Το δεύτερο παιδί δεν ηταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Όπως δεν ηταν και η Δώρα εξάλλου. Ήρθαν ολα στην πορεία. Ετσι και τωρα. Φυσικά και την φροντίζω την Κ. αλλά σε καμία περιπτωση δεν νιώθω όπως νιωθω για την Δώρα.

Πως θα μπορούσα άλλωστε; Την Κ. την γνωρίζω 7 ημέρες ενώ την Δώρα 3,5 χρόνια.

Advertisements

33 thoughts on “Κ. μιας εβδομάδας. 

  1. όλα αυτά πολύ φυσικά, Μάρθα μου…
    ο θηλασμός δίνει το ατού να έχεις ελεύθερα τα χέρια και να ασχολείσαι και με το άλλο παιδάκι σου.
    Δοκίμασε να θηλάσεις με το μωράκι πάνω σε μαξιλάρια, ή ξαπλωμένο μαζί σου,
    πιστεύω ότι θα σε βοηθήσει, γιατί θα έχεις παράλληλα και την Δώρα κοντά σου.
    (θα το συνηθίσετε και οι τρεις σας σιγά σιγά, θα θηλάζεις και θα κάνεις πολλά πράγματα παράλληλα.
    Θα δεις… 🙂 θα διαβάζετε, θα ζωγραφίζετε, θα μιλάτε, ενω το νινί θα πίνει το γάλα του.
    Και με ένα βολικά μάρσιπο, θα κάνετε ακόμα και βόλτες, και δουλειές και πολλά πολλά!

    έτσι μεγαλώσαμε και εμείς τόσα χρόνια, έτσι τα βολεύουμε

    πολλά φιλιά ❤

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Γλυκια μου αλεξια! Τον μαρσιπο τον πηρα λίγες ημερες αφού έγραψα την ανάρτηση και όντως με βόλεψε πολυ. Όμως επιπλέον οσο περνάνε και οι μέρες ολοι συνηθίζουμε την νέα πραγματικότητα.

      Μου αρέσει!

  2. Μαρθουλινάκι μου γλυκό! Δεν θα σου πω τα κλισέ οτι έτσι γίνεται πάντα με τον ερχομό ενός δεύτερου παιδιού γιατι δεν το έχω ζήσει για να ξέρω. Ξέρω όμως αυτό: Η αγάπη σου θα διπλασιαστεί με τον καιρό και θα νιώθεις ακόμα πιο γεμάτη. Η Δωρίτσα σου και η Κ. είναι πολυ τυχερές που σε έχουν για μαμά τους.
    Σας αγαπώ πολύ!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Μάρθα μου, και εγώ έτσι το πρώτο καιρό ήταν συνέχεια πάνω μου ο μικρός μέχρι να ρυθμίσει την παραγωγή μου. Νόμιζα ότι δεν θα περάσει ποτέ και ότι δεν θα αντέξω και εγώ η ίδια. Αλλά, τελικά πέρασαν όλα και ήμασταν μια χαρά. Τώρα με τη Δώρα θα πρέπει να βρεις ένα τρόπο να μπορείς να θηλάσεις την Κ. και να έχεις ελεύθερα χέρια. Θα το βρεις πάντως το δρόμο σου δεν ανησυχώ.
    ps: Σήμερα θα στείλω αυτό που σου έχω φτιάξει.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. «…τίποτα δεν ειναι ιδανικό. Όσο κι αν οργανώνω πράγματα στο κεφάλι μου, όσο και να πιστεύω οτι θα τα καταφέρω τελικα έρχεται αυτή η στιγμή που ολα ανατρέπονται…» Πολύ σωστά τα λες, Μάρθα μου.. Θέλει υπομονή! Αυτές οι στιγμές που νιώθεις ότι παραμελείς το πρωτότοκό σου που στο κάτω κάτω το νιώθεις πιο κοντινό σου από το νέο πλασματάκι που απαιτεί τον περισσότερο χρόνο σου. Προσπάθησε να δώσεις χρόνο και να έχεις πολλήηηηηηηη υπομονή… Το λέω γιατί εμένα μου δημιουργήθηκαν πολλά νεύρα και ζορίστικα πολύ. Δε σε φοβάμαι! Πιστεύω έχεις μέσα σου πολλή υπομονή! Πολλά φιλάκια και να χαίρεσαι κάθε στιγμή!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Κορίτσι μου, δεν έχω εμπειρία επί του θέματος, μα είμαι απόλυτα σίγουρη πως σιγά-σιγά θα βρείτε τους ρυθμούς σας και όλα και κυλήσουν τόσο ομαλά και τόσο γρήγορα που δεν θα το πιστεύεις!
    ΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά σε όλους σας!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Θέλει πολύ θάρρος αυτό που έγραψες και είσαι άξια θαυμασμού που το έκανες. Για πολύ κόσμο η μητρότητα μεταφράζετε σε αυτόματη αγάπη για έναν άνθρωπο που δεν τον ξέρεις. Ειδικά όταν υπάρχει ήδη άλλος ένας που τον λατρεύεις. Μπράβο σου Μάρθα. Είσαι υγιής και ισορροπημένη, μπράβο σου!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αχ βρε Μάγδα μου! Με είχε συγκινήσει πολυ το σχόλιο σου οταν το έγραψες, εξίσου με συγκίνησε και τωρα.αξια θαυμασμού δεν ξέρω αν είμαι. Αλλά ισορροπημένη προσπαθώ να είμαι και χαίρομαι ιδιαίτερα που φαίνεται ειδικά σε πιο έμπειρες μαμάδες σαν εσένα!

      Μου αρέσει!

  7. Μάρθα μου γλυκιά!! Η αρχή με τα δυο παιδιά είναι πολύ δύσκολη! Πιστεύω πιο δύσκολη από το να έχεις ένα ή τρία! Γιατί είναι η πρώτη φορά που πρέπει να μοιράσεις την αγάπη σου και την προσοχή σου! Και δεν το θες με τίποτα! Αλλά θα γίνει και θα είναι για καλό!! Θα τις ωφελήσει και τις δυο τόσο πολύ! Και θα τις βλέπεις έπειτα να αγκαλιάζονται και να παίζουν μόνες τους και θα είσαι εσύ αυτή που θα ζηλεύει και θα τρέχει να χωθεί ανάμεσα τους!! Καλή δύναμη!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Τριανταφυλλένια μου έχεις πιασει ακριβώς το πως νιωθω!! Πρεπει να μοιραστώ και μου στοιχίζει. Και η δώρα πρεπει να μαθει να με μοιράζεται και ενώ εκείνη δείχνει να το εχει αποδεχτεί εγω δεν μπορώ ακόμα!

      Μου αρέσει!

  8. Μάρθα μου, όντως τίποτα δεν είναι ιδανικό αλλά μπορούεμ να χαιρόμαστε τις στιγμές όπως μας έρχονται. Όταν τις χαιρόμαστε και αισθανόμαστε όμορφα, ακόμα κι αν υπάρχουν άσχημες στιγμούλες, τότε είναι σαν ιδανικά τα πράγματα.
    Τα μικρά σου είναι εκεί και το καθένα παίρνει την αγάπη που του αξίζει και με το παραπάνω.
    Όλα θα πάρουν το δρόμο τους και θα βρείτε το ρυθμό σας, αφού υπάρχει αγάπη και προσπάθεια.
    Σε φιλώ και να ξέρεις πως πάντα είσαι στο μυαλό μου!
    ❤ ❤ ❤ ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

  9. Κορίτσι μου γλυκό, προετοιμάσου για τέτοιες άπειρες στιγμές από δω και πέρα…..
    Για τη Δώρα όλο αυτό που ζει όσο όμορφο κι αν της φαίνεται είναι εντελώς καινούριο… κ σίγουρα θέλει το χρόνο της. Από την άλλη το μωρούλι σε έχει μεγάλη ανάγκη…
    Κι εσυ πρέπει αν γίνεις η μαμά λάστιχο για να τα προλάβεις όλα και για να τους ευχαριστήσεις όλους….
    Εμάς μας βοηθούσε πολύ να βγαίνουμε εκτός σπιτιού! Έκανε καλό σε όλους μας! κυρίως σε εμένα νομίζω….
    Δε ξέρω τι άλλο αν σου πω… θυμάμαι πως κι εγώ περνούσα παράξενες φάσεις το πρώτο καιρό κι όταν ήρθε το δεύτερο παιδί κι όταν ήρθε το τρίτο…. πλέον δε θυμάμαι και πολλά….
    περίεργο δεν είναι;;;;
    Μια δυνατή αγκαλιά συμπαράστασης!!!!!!!!!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  10. Μάρθα μου, ξέρεις τι πιστεύω εγώ; Η αγάπη μας για τα παιδιά μας είναι ίδια και απαράλλαχτη από την πρώτη στιγμή που γεννιούνται. Οι αναμνησειςπου δημιουργούμε μαζί τους μας δίνει την ψευδαίσθηση πως αγαπάμε πιο πολύ. Όχι. Σε αυτό ακριβώς διαφέρουν οι μαμάδες που λένε πως δεν ένιωσαν πως ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά! Ήταν! Απλά δεν το συνειδητοποιουν. Την Κ. Την λατρεύεις ήδη όσο την Δώρα στο λέω εγω. Τώρα στο πρακτικό του ζητήματος, θέλει χρόνο να βρεις τους ρυθμούς και τις ισορροπίες. Μπορεί να μην έχω εμπειρία μα είμαι σίγουρη πως ο χρόνος θα τα βάλει όλα σε σειρά! Σας φιλώ και τις τρεις γλυκά, γλυκά!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Γιάννα μου δεν ξέρω αν ισχύει αυτο που λες. Σίγουρα οι αναμνήσεις μας κάνουν να έρθουμε πιο κοντά τους αλλά και να αγαπήσουμε. Δεν ξέρω. Αλλά να σου πω; Δεν εχει και σημασία πια!! Την λατρεύω τωρα!! 💖💖
      Αυτος ο χρόνος ολα τα μπορεί. Το μονο που ζητάει ειναι η υπομονή μας!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s