Μάρθα

Είναι απο αυτές τις ημερες που στο σπιτι επικρατεί πανικός… Η Κ. κλαίει, η Δώρα φωνάζει, το φαγητό δεν μπορει να μαγειρευτεί απο μονο του, πατάς πάνω σε παιχνίδια και κάθεσαι πάνω στο ταμπλετ που ειναι παρατημένο στον καναπέ.

Φωνάζω, ζητάω συγνώμη, νιώθω τύψεις, επανέρχομαι σε ήρεμη κατάσταση, πατάω μια μπάλα με την Κ. στην αγκαλιά, κρατιεμαι όπως όπως και αρχίζω παλι τις φωνές αφού ανακτήσω την ισορροπία μου.

Και χτυπάει το τηλέφωνο. Πατάω τις φωνές να μιλήσω σαν άνθρωπος….

Και ακούω το πιο αδιανόητο νέο… Αυτό που δεν χωράει το μυαλό μου…

«κλινικά νεκρή»…

Κλείνω το τηλέφωνο και κοιτάω τον χαμό απο τα παιχνίδια. Η Δώρα με καρφώνει με αυτα τα τεράστια μάτια της γεμάτα κατανόηση. Η Κ. μιλάει στο πόμολο της πόρτας.

Τις βουτάω αγκαλιά! Τις φιλάω σαν να με υπαρχει αυριο. Σαν να μην υπάρχει μετά… Γιατί για την Δ. δεν ξέρουμε αν θα υπαρχει μετα… Δεν ειναι μαμά, αλλα λίγη σημασία εχει… Καμία σημασία δεν εχει.. Παιδια δικά της μπορει να μην εχει, αλλα ειναι παιδι καποια μανούλας..

Μαζεύω τα παιχνίδια με τεράστια χαρά και όρεξη… Ειναι εδω τα παιδια μου.. Σκορπάνε παιχνίδια, τα παρατάνε για να παίξουν με κατι αλλο…

Παίρνω την μαμά μου… Δεν μπορώ να το διαχειριστώ όλο αυτό… Προκειμένου να ξεχάσω μου λεει οτι ακόμα δεν εχει τακτοποιήσει ακόμα το δωμάτιο που κοιμούνταν τα κοριτσια στο χωριό.. Να τρέξεις γρήγορα. Όχι αυριο, όχι το απογευμα.. Τωρα! Τωρα να πας να το μαζέψεις… Να μπει φως, να μπει φρέσκος αέρας.. Να ειναι έτοιμο! Θα ξανάρθουμε μαμά! Θα ξανάρθουμε!

Νανουρίζω την Κ. Τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα παλι…

Πόσες ώρες την νανούρισε την Δ. η μαμά της. Πόσα νύχτες πέρασε άγρυπνη. Και πόσες χαρές πρόλαβε να ζησει; Πως θα φτιάξει τωρα το δικό της δωμάτιο. Δεν εχει σημασία αν έμενε πια μόνη της. Το δωμάτιο της ηταν εκει και την περίμενε.

Την περιμένει ακόμα γαμωτο…

Η Δ. ειναι συνάδελφος. Φίλη. Ένας νέος άνθρωπος που παλεύει… Παλεύει με τα μηχανήματα… Να κρατηθεί… Να ζησει.. Να επιστρέψει στην αγκαλιά της μάνας της…

Πάω να αγκαλιάσω τα παιδιά μου… Ποιος ξερει που θα ειμαι αυριο…

Advertisements

27 thoughts on “

  1. Μαρθα μου, δε θέλω να σε στεναχωρήσω περισσότερο, αλλά εφόσον εχει χαρακτηριστεί κλινικά νεκρή δεν υπαρχει, δυστυχώς, επιστροφή. Καλή δύναμη στην οικογένεια και τους φίλους της. Κι εμείς ας αγκαλιάσουμε τα παιδιά μας κι ας τους χαμογελάσουμε. Τα αληθινά προβλήματα δεν ειναι τα παιχνίδια και η γκρίνια και η αυπνία…
    Σε φιλώ…

    Μου αρέσει!

  2. Κοίτα τελικά πόσο μας κατατρώει η καθημερινότητα και δε μας αφήνει να απολαύσουμε την κάθε στιγμή της ζωής μας με την οικογένειά μας, με τα παιδιά μας!!! Εύχομαι η Παναγία να βοηθήσει τη φίλη σου και να επανέλθει!!! φιλιά πολλά

    Μου αρέσει!

  3. Tι να πω τώρα? ειναι κριμα που χρειάζεται να ακούμε τόσο δυσάρεστα νέα για να ισιώσουμε, το παθαινω και εγώ αρκετές φορές και έρχονται τετοια γεγονότα και με χαστουκίζουν! Μακάρι η κοπέλα να συνέλθει, μακάρι κανείς να μην τα περνάει αυτά.

    Μου αρέσει!

  4. Συμφωνώ σε όλα όσα λες! κάθε μέρα αυτά προσπαθώ να υπενθυμίζω στον εαυτό μου….
    Μακάρι να πάνε όλα καλά για τη Δ! γι αυτό το παιδί που μια μάνα το περιμένει!

    Μου αρέσει!

  5. Τρομερό, πραγματικά. Τέτοιες στιγμές συνειδητοποιούμε ότι το μόνο πολύτιμο αγαθό είναι η υγεία, των παιδιών μας πάνω απ’ όλα και μετά η δική μας και όλων των αγαπημένων μας. Κουράγιο στην οικογένεια της κοπέλας και σε όλους εσάς που τη γνωρίζατε. Και αγάπη, τρυφερότητα και εκδηλώσεις στοργής για εμάς τους υπόλοιπους κάθε μέρα, κάθε ώρα.

    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    Μου αρέσει!

  6. Μαρθακι μου τωρα τυχαια επεσα στο κειμενο σου…με συγκλονισε! Κριμα νεα κοπελα!!! Κουραγιο και δυναμη…να αγκαλιαζεις τις μικρες για να αντλεις δυναμη κι αισιοδοξια!!! Μονο τα παιδια μπορουν να γιατρεψουν τετοιες πληγες!!! Σε φιλω και σου στελνω τις θετικες μου σκεψεις!!!

    Μου αρέσει!

  7. Μάρθα μου, τώρα που διαβάζω το κείμενο σου είναι αργά για να στείλω τις θερμές ευχές μου για ανάρρωση… κρίμα, πολύ κρίμα για τη φίλη… μακάρι να είχε ξημερώσει αλλιώς ο Θεός τη μέρα για εκείνη, την οικογένεια της, για τους φίλους, τους συγγενείς… εύχομαι ο Θεός να αναπαύσει την ψυχούλα της και να δώσει δύναμη κ κουράγιο στη μανούλα της και στην οικογένεια της!

    Μου αρέσει!

  8. Ειλικρινά ελπίζω και εύχομαι να μην το περάσει αυτό κανένας και ποτέ! Καλό κουράγιο Μαρθούλα μου και καλή δύναμη! Πόσο λυπάμαι που πρέπει να γίνονται τέτοια γεγονότα για να ξαναερχόμαστε στα ίσια μας! Καλό παράδεισο!

    Μου αρέσει!

  9. Λυπάμαι τόσο πολύ… Λίγο πριν το διαβάσω ειχα μαλώσει με τον μεγάλο μου… Και η καρδιά μου έγινε χίλια κομμάτια. Είναι θλιβερό όταν πεθαίνουν νέοι άνθρωποι που δε πρόλαβαν καλά καλά να ανοίξουν τα φτερά τους. Ας αναπαυθεί η ψυχούλα της…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s