Μάρθα

Δωρικική Διάλεκτος #11 – Δεν θέλω να πεθάνω μαμά

Στρώθηκα σήμερα το μεσημέρι να γράψω καινούρια ανάρτηση και είδα στα πρόχειρα μου την «Δωρικική Διάλεκτο«. Εκτός αυτού, είδα πόσο καιρό έχω να γράψω τα λογάκια της και διαβάζοντας τα παλιά της, ομολογώ ότι στεναχωρήθηκα αρκετά καθώς έχω χάσει αρκετά όλο αυτόν τον καιρό. Ανασκουμπώνομαι λοιπόν και κάνω την επανεμφάνιση της Δωρικικής Διαλέκτου!

dora_speaking

1.

– Μαμά σήμερα θα δω πάλι τον Ζήση.
-Ποιος είναι ο Ζήσης; Καινούριος φίλος σου;
-Είναι ο ωραίος Ζήσης!!!!

2.

Παίζουμε «τι είμαι» και έχω στο κεφάλι την κάρτα με την πίτσα.

Μου περιγράφει λοιπόν «το παραγγέλνουμε καθε μερα»! #κανε_παιδια_να_δεις_καλο

3.

Ετοιμαζόμαστε για την παιδική χαρά και μου ζητάει «να βάλω και κορδέλα μαμά, για να με δει ο Γρηγόρης και να πει πωωωωω πωωωωωω μια γυναίκα!» 💄💄💄

4.

Πρωινές απορίες.

– μαμά τι δουλειά κάνεις;

– δουλεύω σε μια εταιρία που φτιάχνει δρόμους, σπίτια, γέφυρες.

– κάνει δηλαδή σκατασκευές!

5.

Η Δώρα μου διαβάζει παραμύθια! Συγκεκριμένα τον μύθο του Αισώπου ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας!

«ο μυρμήγκης πήρε ένα μεγάλο τυρί. Στον δρόμο συνάντησε έναν άλλον κύριο που τραγουδούσε. Του είπε, τι κάνεις όλη μέρα με το τυρί; το πάω σπιτάκι μου, του απάντησε.

Έβαλε το τυρί στο σπίτι του και δεν χώραγε στο ψυγείο και πήρε καινούριο ψυγείο και χώρεσε.

Τέλος»

6.

Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο για να πάμε την Κ. για εμβόλιο. Τις δένω στα καρεκλάκια τους, κάθομαι μπροστά, βάζω ζώνη και ανάβω μηχανή. Δεν ξεκινάμε γιατι ψάχνω τον φορτιστή αυτοκινήτου.

Η Δώρα παρατηρεί την καθυστέρηση και με χοντρή φωνή μου λέει:

«εμπρός κυβερνήτη. Ξεκινάμε!»


7.

Μαμά σήμερα παίζαμε με τον Μάνθο τον γαμπρό και την νύφη. Και η Φαίη ήταν ο βοηθός.

Και μετά ο Μάνθος άλλαξε γνώμη και ήθελε να είναι και εκείνος βοηθός.

Και εγώ ήμουν η νύφη και ο Μάνθος και η Φαίη οι βοηθΕΣ!

8.

Μαμά, μαμά, μαμά!
Εγώ τις απόκριες θα ντυθώ πειρατίνα, και εσύ πειρατίνα και η μπέμπα πειρατίνα και η γιαγιά πειρατίνα και ο παππούς πειρατίνΟΣ!

9.

Νωρίς το πρωί βγαίνουμε στον κήπο. Βλέπουμε μια σκοτωμένη μύγα.
– κοιτά μαμά. Η μύγα πέθανε. Γιατί πέθανε; σταμάτησε η καρδούλα της;
– εμμμμ. Ναι.
– όταν σταματήσει και η δική μου καρδούλα θα πεθάνω κι εγώ;
– εμμμμμμμμμμμμ…….ναι.
– σε πόσα χρόνια; σε 20;
– σε πολύ περισσότερα! Σε 100 περίπου.
Μετρήσαμε μέχρι το εκατό και….
– μαμά; λίγα είναι. Δεν θέλω να πεθάνω.
Και έφυγε τρέχοντας να πάει να μαζέψει λουλούδια.

10.

Με αφορμή ανάρτηση φίλης θυμήθηκα ένα πολύ κρύο πρωινό του περσινού χειμώνα. Πηγαίναμε στον σταθμό με την Δώρα και περάσαμε μπροστά από έναν άστεγο. Πνιχτά ακούστηκε η φωνή του «κρυώνω» και τα μάτια του καρφωμένα στο πάτωμα.
Η 3χρονη τότε Δώρα μου είπε
«Μαμά να του δώσω το μπουφάν μου. Εγώ έχω πολλά»….
Θα το λέω μέχρι να ματώσουν τα χείλη μου… αλληλεγγύη!

Advertisements

One thought on “Δωρικική Διάλεκτος #11 – Δεν θέλω να πεθάνω μαμά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s