Μάρθα

Οι βελονιές της ζωής μου

Ταξίδια με την Δώρα είχα κάνει πολλά, ποτέ όμως μόνη μου! Δρόμους, τώρα με τα δύο κορίτσια, έχω πάρει και έχω αφήσει αρκετούς! Όμως ο συνδυασμός ταξίδι-δυοκοριτσιαστοπισωκαθισμα-εγώμόνημουοδηγός με τρόμαζε! Έτσι λοιπόν την ημέρα που θα ξεκινούσαν οι μίνι διακοπές μας (είχα ξαναγράψει ότι ο Γιάννης δούλευε και δεν μπορούσε να μας ακολουθήσει) ήρθε ο μπαμπάς μου από το χωριό να μας πάρει να κατέβουμε όλοι μαζί!

Μέχρι να ετοιμάσω στην Κ. η Δώρα ζήτησε από τον πατέρα μου να της διαβάσει ένα παραμύθι και εγώ κατάφερα και αποθανάτισα αυτή την υπέροχη στιγμή!

Αυτή η εικόνα μου θύμισε τον δικό μου παππού και στον δρόμο μελετήσαμε και τον παππού και την γιαγιά. Έτσι λοιπόν, ήρθε η ώρα να ανεβάσω μια ανάρτηση που περιμένει καιρό στα πρόχειρα, αλλά η παρακάτω εικόνα που έφερε πολλές αναμνήσεις στο μυαλό και πολλά δάκρυα στα μάτια.

13659092_10154484750924171_5209668328761805594_n.jpg
Παππούς: Ο άνθρωπος με τα ασημένια μαλλιά και την χρυσή καρδιά!

Κάθε όνομα έχει πίσω του μια ιστορία. Η ιστορία πίσω από το όνομα της Δώρας είναι πολύ σημαντική για εμένα!

Το όνομα της είναι της γιαγιάς μου.

Η γιαγιά μου πέθανε στις 8 Νοεμβρίου 2002… Στα 83 της χρόνια…

10 χρόνια μετά, την ίδια ημέρα κράτησα στα χέρια μου το κοριτσάκι μου! Έτσι λοιπόν, το όνομα της γιαγιάς μου το πήρε η κόρη μου! Μια γυναίκα έφυγε και την θέση της πήρε ένα μικρό κοριτσάκι!

Ήταν μια γυναίκα η οποία δεν πήγε ποτέ σχολείο, η παιδεία όμως που είχε έβαζε κάτω πολλούς μορφωμένους. Τα πτυχία τους δεν έχουν καμία αξία μπροστά στην ψυχή της.

Έχω τόσα πολλά να θυμάμαι από εκείνη.

Μάνα με όλη την σημασία της λέξης! Τα τελευταία χρόνια βασανιζόταν από Αλτσχάιμερ. Ξεχνούσε τα πάντα, δεν θυμόταν πρόσωπα, πολλές φορές δεν θυμόταν ποια ήταν και η ίδια. Μόνο τον γιο της δεν ξεχνούσε! Τον πατέρα μου δεν τον είχε μπερδέψει ποτέ!

Η ψυχή της γεμάτη καλοσύνη! Πάντα με τον καλό λόγο για όλους αλλά και να καμαρώσει για τους δικούς της ανθρώπους! Ένα απόγευμα, κι ενώ είχαν έρθει Αθήνα για να κάνει μια εγχείρηση στα πόδια της, περνάω από μπροστά της και λέει στην μαμά μου : «Δικό σου είναι το κοριτσάκι; Όμορφο πολύ είναι.. αλλά σαν την εγγόνα μου καμία»!

Αγαπημένη με τον άντρα της μέχρι τελευταία στιγμή.. Δύο εβδομάδες προτού φύγει για το τελευταίο της ταξίδι πήγαμε στο χωριό να τους δούμε! Μπαίνουμε στο σπίτι και αντικρίζουμε τον παππού μου και την γιαγιά μου, μπροστά στην σόμπα και ο ένας να κρατά σφικτά τα χέρια του άλλου!

Πέρασε κατοχή, πέρασε πείνα και όμως πάντα τα δικά μας πιάτα τα γέμιζε ασφυκτικά και στο τέλος το δικό της ακόμα και αν το φαγητό που είχε περισσέψει δεν έφτανε να ταίσει ούτε παιδί! Της έδινα εγώ από το δικό, αλλά… «Φάε εσυ παιδάκι μου.. Εγώ χορταίνω που σε βλέπω!«

Είναι τόσα πολλά αυτά που έχω να θυμάμαι και θα μπορούσα να γράψω βιβλίο. Υπάρχει όμως κάτι το οποίο κανένα βιβλίο δεν χωράει.. Όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν θα σβηστεί ποτέ από την μνήμη μου!

Είχαν έρθει και πάλι Αθήνα για κάποιες εξετάσεις της. Της είπα λοιπόν όλο χαρά ότι ξεκίνησα και μαθαίνω να ράβω και να μπαλώνω τρύπες στα ρούχα. Μου έδωσε λοιπόν να της ράψω μια κάλτσα της. Αυτές τις μπέζ τις χοντρές που έφταναν μέχρι το γόνατο! [τις θυμάται κανείς;].

Είχε φύγει ένας πόντος από το γόνατο και έφτανε μέχρι κάτω στην φτέρνα! Την πήρα λοιπόν όλο χαρά και την έραψα!

Της επιστρέφω μια κάλτσα με μια γραμμή θεόστραβη και χοντρή από τις πολλές φορές που είχα περάσει την κλωστή για να είμαι σίγουρη ότι την έραψα σωστά! [Μην γελάτε.. Μικρό κοριτσάκι ήμουν!]

Την παίρνει, την κοιτάει, την κρατάει στο στήθος της και μου λέει…..

 «Όσες βελονιές πέρασες τόσες να είναι και οι χαρές της ζωής σου κοριτσάκι μου….»

Για να λαμβάνετε όλες τις νέες αναρτήσεις πατήστε εδώ για να κάνετε την εγγραφή σας.
Advertisements

4 thoughts on “Οι βελονιές της ζωής μου

  1. Βρε Μάρθα μου, συγκίνηση μου προκάλεσες με τούτη την ανάρτηση σου. Δεν ξέρω αλλά ίσως επειδή μου λείπει η γιαγιά μου, η μητέρα της μαμ΄ς μου.
    Να είσαστε καλά!
    Να ξέρεις έχεις την σκέψη μου και την αγάπη μου!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s