Μ.

Αποχαιρετιστήριο Πικ Νικ στο Σαλόνι!

Μιας και πλέον ζούμε στην Κύπρο, οι αγαπημένες μας ημέρες είναι αυτές που παππούδες/γιαγιάδες/θείες θα έρθουν σύσσωμοι στο νησί να μας επισκεφθούν και να περάσουμε μερικές ημέρες μαζί! Οι πιο άσχημες στιγμές βέβαια για όλους μας είναι η ημέρα του αποχωρισμού! Πάντα οι καρδιές μας σφίγγονται και α κορίτσια τις πρώτες ώρες αναζητούν τους αγαπημένους… Continue reading Αποχαιρετιστήριο Πικ Νικ στο Σαλόνι!

Μ.

Αγαπημένα μου παιδιά, λυπάμαι…

Αγαπημένα μου παιδιά, Λυπάμαι… Σας κοιτάζω και δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω ότι εγώ σας δημιούργησα. Ότι το αίμα που τρέχει μέσα από τις αγγελικές σας φλέβες είναι δικό μου. Τα οστά που κρατούν την εύθραυστη δομή σας σφυρηλατήθηκαν στη μήτρα μου. Θραύσματα του DNA σας θα ενσωματωθούν για πάντα στην καρδιά μου. Μπορεί να… Continue reading Αγαπημένα μου παιδιά, λυπάμαι…

Μ.

Μοναξιά

Ακόμη μια φωτογραφία από την Κατεχόμενη Λευκωσία. Η συγκεκριμένη στην Δημοτική Αγορά. Κόσμος ψωνίζει, παιδιά μπλέκονται στα πόδια σου, μαγαζάτορες διαλαλούν την πραμάτεια τους. Μια πανέμορφη κοπέλα μόλις με βλέπει με την φωτογραφική στον λαιμό σκύβει το κεφάλι ντροπαλή και χαμηλώνει κι άλλο την μαντήλα της. Ποσο ήθελα να την φωτογραφίσω μα φοβήθηκα. Συνεχίζω να… Continue reading Μοναξιά

Μ.

Μια ακόμη selfie #not

Την συγκεκριμένη φωτογραφία την αγάπησα πολύ! Γιατί είμαι εγώ! Δεν είναι μια ακόμη απλή selfie! Είναι όλα είσαι είμαι εγώ τον τελευταίο καιρό! Θυμάμαι όλες τις σκέψεις εκείνης της στιγμής! Τι προσπαθούσα να κάνω, πως προσπαθούσα να το κάνω και ενώ στροβιλίζονταν στο μυαλό μου όσα έχω διαβάσει για σωστό βάθος πεδίου, ταχύτητες κλείστρου, διαφράγματα… Continue reading Μια ακόμη selfie #not

Μ. · Martha

Στην λάθος πλευρά της ιστορίας

Η ιστορία του κόσμου αιμορραγεί… Το συνειδητοποίησα σήμερα! Σήμερα που  έκανα για μια ακόμη φορά βόλτα στην Κατεχόμενη Λευκωσία! Όμως σήμερα προχώρησα λίγο πιο πέρα από την «πολιτισμένη» πλευρά, τα μαγαζιά, τα εστιατόρια, τον κόσμο… Περπατούσα σε ήσυχες γειτονιές, με την μηχανή μου κρεμασμένη στον λαιμό χωρίς να έχω βρει για ώρα το «κλικ» που… Continue reading Στην λάθος πλευρά της ιστορίας

Μ.

Ένας Κυπριακός Χρόνος

Σαν χθες, 5 Μαΐου 2017 πήρα το αεροπλάνο από Ελλάδα και σε 1,5 ώρα προσγειώθηκα στην Κύπρο. Η μετακίνηση στο εξωτερικό (όσο και αν η Κύπρος θεωρείται και είναι Ελληνική, δεν παύει να είναι μια διαφορετική χώρα) είναι σίγουρα το καλύτερο αλλά και το πιο δύσκολο πράγμα που έχω κάνει ποτέ μου. Ήταν το καλύτερο γιατί… Continue reading Ένας Κυπριακός Χρόνος

Μ.

Μητρότητα the other way

Συνηθίζω να μοιράζομαι πολλές στιγμές μου από την καθημερινότητα μου στο προσωπικό μου προφίλ στο facebook. Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι προσεκτικά διαλεγμένες και δείχνουν την ωραία μεριά της μητρότητας. Όπως αυτή με τις μπανάνες. Με το μικρό μήνυμα που έγραψα επάνω τους.

Μ.

Εγώ μαμά;

Πρόσφατα βγήκα βόλτα χωρίς παιδιά (επιτέλους!!!) με μια φίλη που είναι και εκείνη από Ελλάδα. Μέσα στα πολλά μου είπε ότι δεν μοιάζω με μαμά. Χαμογέλασα γιατί ομολογώ ότι μου άρεσε αυτό που άκουσα. Το βράδυ όμως προβληματίστηκα και αναρωτήθηκα τι είναι όλα αυτά που δεν κάνω που κάνουν ή θα έπρεπε να κάνουν οι… Continue reading Εγώ μαμά;

Μ.

Μια μεγάλη Κ.!

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την ημέρα που φώναξα την μικρή μου Κ. με το όνομα της Θεοδώρας! Πόσο σοκαριστικό ήταν για εμένα όλο αυτό και πόσο μου έλειπε τότε η Θεοδώρα! Πίστευα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ η ημέρα που θα έγραφα αυτά που θα γράψω σήμερα! Και όμως ήρθε η στιγμή. Και συγκεκριμένα… Continue reading Μια μεγάλη Κ.!

Μ.

Όταν η Δώρα, έγινε Θεοδώρα

Αυτή είναι η Δώρα. 2 ημερών! Και αυτή είναι η Θεοδώρα! 5 χρονών και μερικών ημερών! Ένα παιδί, δύο διαφορετικά ονόματα! Την ημέρα που αναχωρούσαμε για Κύπρο, μου έκανε εξήγηση. «Μαμά, δεν θα με φωνάξεις ξανά Δώρα. Το όνομα μου είναι Θεοδώρα και έτσι θέλω να με λες!» Η συνειδητοποίηση αυτής της φράσης με χτύπησε… Continue reading Όταν η Δώρα, έγινε Θεοδώρα